Λαμπρό δείγμα κιτρινισμού από την εφημερίδα που κάτω από το λογότυπό της έχει ακόμα το μότο «Για την κομμουνιστική ανανέωση, για το σοσιαλισμό». Βλέπει κανείς τους δανειστές να πιέζουν; Ούτε η κυβέρνηση δεν ισχυρίζεται κάτι τέτοιο. Εδώ ο Σόιμπλε επιπλήττει εκείνους που λένε πως η ελληνική κυβέρνηση καθυστερεί να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα.
Και η κυβέρνηση σε τι ακριβώς πρέπει να επιμείνει, όπως της υποδεικνύει (με κόκκινα μάλιστα γράμματα στη λέξη «επιμείνει») η συντρόφισσα «Εποχή»; Όπως διαβάζουμε κάτω από τον κύριο τίτλο της κιτρινοφυλλάδας, «η κυβέρνηση πρέπει να επιμείνει σε μια γραμμή διαπραγμάτευσης, που θα ορίζει γραμμή αντίστασης (σ.σ. sic!) και θα επιχειρεί να αποτρέψει τις απαιτήσεις των δανειστών. Είναι η μόνη γραμμή πλεύσης που κρατά ζωντανή τη σχέση με τα λαϊκά στρώματα, τα οποία την εξέλεξαν και ενεργό τη στήριξή της στις δύσκολες καμπές που έρχονται».
Αρκετοί αναρωτιούνται (καλοπροαίρετα), πώς είναι δυνατόν πολιτικά ρεύματα που στο παρελθόν χαρακτηρίζονταν από κάποια κοινωνική ευαισθησία, να συμπεριφέρονται με τόσο αισχρό τρόπο. Αν κοιτάξουμε στην Ιστορία, όμως, θα δούμε πως η συμπεριφορά των συριζαίων δεν είναι πρωτοεμφανιζόμενο φαινόμενο. Οι οπορτουνιστές κάθε εποχής, μόλις έφταναν στη βρύση της αστικής εξουσίας, άρχιζαν να ρουφάνε με λαιμαργία το νερό, μη διστάζοντας μπροστά στα πιο φριχτά κοινωνικά εγκλήματα. Οι γερμανοί σοσιαλδημοκράτες δεν δίστασαν ν’ αντιμετωπίσουν τους εργάτες με τα φασιστικά Freicorps. Δε δίστασαν να δολοφονήσουν τη Λούξεμπουργκ και τον Λίμπκνεχτ. Γιατί να διστάσει στον κιτρινισμό η «Εποχή»; Να υποτιμήσει τα καλά και τις απολαβές της εξουσίας;
πηγή: Κόντρα
