Το φεστιβάλ Α.Ε.Ι. της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας διοργανώνεται στο αμφιθέατρο προκατ την Παρασκευή 19 Ιουνίου, με μία εκδήλωση-συζήτηση, ρεμπέτικο-λαϊκό γλέντι και θεματικά ταμπλό, bar και ταβέρνα, ως εξής:
- 20.00: Εκδήλωση-συζήτηση με θέμα “Ορυκτός πλούτος και ενέργεια – Οι παραγωγικές δυνατότητες της χώρας και η αξιοποίησή τους προς όφελος του λαού” με επιστημονική τοποθέτηση του ομότιμου καθηγητή του τμήματος Χημικών Μηχανικών του Α.Π.Θ. Βασίλη Παπαγεωργίου και πολιτική παρέμβαση από τον καθηγητή του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του Δ.Π.Θ. και μέλος της Τομεακής Επιτροπής Ξάνθης του Κ.Κ.Ε. Γιώργο Κολλάρο.
- 22.00: Ρεμπέτικο-λαϊκό γλέντι.
Στον χώρο θα λειτουργούν θεματικά ταμπλό για το παράδειγμα της “Ελληνικός Χρυσός” στη Χαλκιδική, για τις σύγχρονες δυνατότητες στον τομέα των κατασκευών και της ενέργειας, για τη “διέλευση του αγωγού φυσικού αερίου: Ευλογία ή κατάρα;”, καθώς και αφιέρωμα στο 24ο αντιιμπεριαλιστικό διήμερο της Κ.Ν.Ε. στην Ακροναυπλία. Θα υπάρχουν βιβλία από τις εκδόσεις “Σύγχρονη Εποχή”, bar και ταβέρνα.
Με σύνθημα τους στίχους του Nazim Hikmet “την ορμή μας την έχουμε απ’ τους αιώνες / θα βγούμε νικητές κι ας είναι οι θυσίες μας βαριές”, σε σχετική ανακοίνωση αναφέρονται τα ακόλουθα:
“Στο φεστιβάλ θέλουμε να συνδέσουμε το χθες με το σήμερα και το αύριο. Γιατί είναι τα διδάγματα του χθες κι η σιγουριά για την τελική νίκη του λαού που αποτελούν πηγή έμπνευσης, ορμής κι αντοχής. Αυτό σηματοδοτεί και το σύνθημα του φεστιβάλ. Αναδεικνύοντας μέσα από το φεστιβάλ ότι «δύο διαφορετικοί κόσμοι» βρίσκονταν, βρίσκονται και θα βρίσκονται σε μόνιμη και διαρκή σύγκρουση.
Για το φεστιβάλ των Α.Ε.Ι.: Θέτουμε στο επίκεντρο τη συζήτηση για τη σύγκρουση από τη μια του κόσμου της εξέλιξης, των σύγχρονων δυνατοτήτων που μπορούν να καλύψουν τις λαϊκές ανάγκες, μέσα από την ίδια την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων. Την ανάγκη και τη δυνατότητα να τεθεί σήμερα η επιστήμη και η τεχνολογία στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών με τις νέες σοσιαλιστικές-κομμουνιστικές κοινωνικές σχέσεις. Και από την άλλη του κόσμου που κινείται με μόνο κριτήριο το μέγιστο δυνατό κέρδος, που γεννάει φτώχεια και ανεργία. Ο κόσμος που οδηγεί στην αντιδραστική αξιοποίηση όλων των σύγχρονων δυνατοτήτων, ουσιαστικά της κοινωνικής οπισθοδρόμησης, «ένας κόσμος τόσο εκπληκτικός / που μέσα στην αφθονία κανείς πεθαίνει…“.
