Ήταν σαν σήμερα (21 Μαΐου) πριν από σαράντα χρόνια όταν ξεκινούσε στις φυλακές υψίστης ασφαλείας του Stammheim η δίκη της ηγετικής ομάδας της R.A.F. (Φράξια Κόκκινος Στρατός) κάτω από πρωτοφανή αστυνομοκρατία, αλλά και ειδικά δικαστικά μέτρα που έμειναν στην ιστορία για τη σκληρότητά τους, την περιφρόνηση του συντάγματος και των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Ακόμη και συνήγοροι των κατηγορουμένων αποκλείστηκαν από τη διαδικασία και βρέθηκαν αργότερα οι ίδιοι κατηγορούμενοι, ως συνεργάτες των “τρομοκρατών”.
Η δίκη αυτή ήταν μια από τις πλέον πολύκροτες, μακροχρόνιες και πολυδάπανες δικαστικές διαμάχες της χώρας και αποτέλεσε μία από τις πιο τρανταχτές σκευωρίες της γερμανικής δικαστικής ιστορίας. Η δικαστική έδρα στελεχώθηκε από συμμετέχοντες και υποστηρικτές του ναζιστικού καθεστώτος και οι τακτικές της έφτασαν μέχρι και στη φυλάκιση των δικηγόρων, με την κατηγορία ότι η επιλογή τους να υπερασπιστούν τους κατηγορούμενος στο δικαστήριο αποτελεί συνεργία σε σύσταση τρομοκρατικής οργάνωσης, νομολογία για την οποία ο τότε υπουργός Άμυνας θα δηλώσει περήφανος!
