Με αφορμή τα επιμορφωτικά προγράμματα που υλοποιούνται φέτος από το Κέντρο Δια Βίου Μάθησης του δήμου Ξάνθης (πληροφορίες εδώ), το indexanthi.gr συνομίλησε με την υπεύθυνη εκπαίδευσης της Σχολής Γονέων Ξάνθης Ουρανία Πρωικάκη.
Η σχολή γονέων λειτουργεί από το 2004 ως συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το ελληνικό δημόσιο, εποπτεύεται από το Ίδρυμα Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης και είναι φορέας υπαγόμενος στο υπουργείο Παιδείας.
Έχοντας αναλάβει καθήκοντα υπεύθυνης εκπαίδευσης από την άνοιξη του 2009, η Ουρανία Πρωικάκη εξηγεί: «Το Κ.Δ.Β.Μ. υλοποιεί προγράμματα εντός του δήμου Ξάνθης, ωστόσο η εμβέλεια του συγκεκριμένου προγράμματος είναι σε επίπεδο αντιπεριφέρειας και ωφελούμενος είναι ο γενικός πληθυσμός της. Έχουμε κάνει περί τα πενήντα τμήματα μάθησης, εκτός του 2012 που η σχολή γονέων ήταν ανενεργή».
Σύμφωνα με την ίδια «η ανταπόκριση ήταν κυρίως συλλογική και μέσω των Διευθύνσεων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης παρακολούθησαν τμήματα της σχολής αρκετοί εκπαιδευτικοί. Επίσης υπήρξε ανταπόκριση μέσω συλλόγων, ενώ δεν είχαμε τόση ανταπόκριση από μεμονωμένα άτομα, όπως και από συλλόγους γονέων και κηδεμόνων. Αυτό είναι το ζητούμενο». Ωστόσο, η κα Πρωικάκη σημειώνει ότι «υπάρχουν κάποιες δυσκολίες όσον αφορά στη διάχυση του έργου, καθώς δεν προβλέπεται κονδύλι δημοσιότητας, κάτι που το θεωρώ καθοριστικό» και προσθέτει: «Κάποιες ομάδες έχουν και ιδιαίτερο κίνητρο για τη λήψη της βεβαίωσης (εκπαιδευτικοί, ευάλωτες ομάδες κ.α.). Από την άλλη, στις μικρές κοινωνίες λίγο δύσκολα παραδέχεται κάποιος ένα πρόβλημα ή μια δυσκολία στον χειρισμό των σχέσεων ή της οικογένειας, όσο και σε ζητήματα που αφορούν στο σχολείο».
Συμμετοχή – διαδικαστικά
Προϋποθέσεις συμμετοχής στις επιμορφωτικές δράσεις είναι μόνο η συμπλήρωση μιας αίτησης και να είναι κάποιος πάνω από δεκαοκτώ ετών. Τα προγράμματα απευθύνονται στον γενικό πληθυσμό αλλά και σε εξειδικευμένες ομάδες ή μονάδες (μετανάστες, παλιννοστούντες κ.α.). «Παλιότερα λειτούργησαν επιτυχώς προγράμματα σε Κ.Α.Π.Η. αναφορικά με εξειδικευμένα θέματα (διαχείρισης πένθους, συνεπειών από τη συνταξιοδότηση, δημιουργικών ασχολιών κ.α.), ενώ υπάρχει ενδιαφέρον ακόμη και από επαγγελματικούς συλλόγους» λέει η συνομιλήτρια μας και εξηγεί τα διαδικαστικά: «Για να συσταθεί τμήμα θέλουμε τουλάχιστον είκοσι αιτήσεις, κάτι που καμιά φορά δημιουργεί και δυσκολίες… Επίσης κοιτάζουμε ο κόσμος να είναι ομοιογενής, χωρίς αυτό να είναι το ζητούμενο. Απλά βοηθάει. Οι εκπαιδευτές είναι ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, κοινωνιολόγοι και η διαδικασία είναι τέτοια ώστε να κρατάμε το ενδιαφέρον του κόσμου. Δεν γίνονται απλές διαλέξεις, κοιτάζουμε να κάνουμε βιωματικές ασκήσεις και έχουμε τη στήριξη και συνεργασία κάποιων φορέων, όπως η συμβουλευτική νέων και ο ΟΚαΝα. Σύντομα αναμένουμε την έγκριση ενός νέου προγράμματος («αθλητισμός και διατροφή»), οπότε επεκτείνεται το πεδίο των αντικειμένων».
Κλείσαμε τη συνομιλία μας, με την Ουρανία Πρωικάκη να απαντά σε σχετική ερώτηση: «Τα πιο περιζήτητα είναι τα προγράμματα σύνδεσης σχολείου-οικογένειας και αυτά της αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου των παιδιών εκτός σχολείου. Γενικά τα προγράμματα είναι σχετικά σύντομα (25ωρης ή 50ωρης διάρκειας). Αυτό είναι θετικό, αφού δεν στερείται κανείς πολύ από τον ελεύθερο χρόνο του. Χρειάζεται γύρω στους δυόμισι μήνες για να ολοκληρωθεί ένα 50ωρο πρόγραμμα και γύρω στον ενάμισι μήνα για ένα 25ωρο».
