Το αίμα δεν μπορεί
να γίνει μελάνι.
Το χτύπημα των πλήκτρων δεν μπορεί
να σωπάσει την παρέλαση των αρβυλών.
Ένα απείθαρχο ποίημα δεν μπορεί
να σώσει έναν υποταγμένο ποιητή.
Μας λείπει η βία για να προχωρήσουμε στη νέα γλώσσα
μας λείπει η σφαίρα που θα αλλάξει την εξουσία (γρήγορα)
η γροθιά που θα αλλάξει την ημέρα (γρήγορα).
Ας γίνουμε ποίημα. Ας γίνουμε beat. Ας γίνουμε βενζίνη
ποίηση σημαίνει επίθεση.
Μη λυπηθείτε την ειρήνη
σπάστε την στο ξύλο
ποδοπατήστε την
διαπομπεύστε την
πάρτε της τα παιδιά
γκρεμίστε τα κρεματόριά της
ελευθερώστε τις δούλες της
αφήστε άταφους τους νεκρούς της
αφήστε την να πνιγεί στο αίμα των στρατιωτών της
ξηλώστε της τα ρούχα
κατεβάστε τα sites της
πετάξτε την έξω από την ιστορία.
Αν οι πεινασμένοι τράβαγαν το σκοινί της γης
πόσοι κυβερνήτες θα σκόνταφταν;
Αν οι ποιητές δεν αυτοκτονούσαν
ποιος θα κουβαλούσε τα δάκρυα των απελπισμένων στο θάνατό του;
Αν οι πόρνες έβαφαν τα σεντόνια τους μαύρα
πόσοι λευκοί άντρες θα έχαναν το χρώμα τους;
Αν οι πατεράδες αγαπούσαν τα παιδιά τους
θα ξανάρχιζε ο χρόνος να κινείται κυκλικά;
Αν όσοι κοιμούνται στα λεωφορεία δεν πήγαιναν στη δουλειά
πόσα πρωινά θα άνθιζαν;
Αν οι djs έκοβαν στις 78 στροφές
θα άντεχε κανείς τόση αλήθεια;
Εγώ ο Γιάζρα λέω λοιπόν:
Εκείνοι που έχουν πόρτες ας τις ανταλλάξουν με παράθυρα
εκείνοι που έχουν δύο χιτώνες ας τους δώσουν και τους δύο
εκείνοι που έχουν κασμάδες ας ξηλώσουν την άσφαλτο
εκείνοι που έχουν ένα μπουκάλι ας βρούνε στουπί
εκείνοι που έχουν κλειδιά ας ανοίξουν τα κελιά
εκείνοι που έχουν ένα μείκτη ας μιξάρουν την ελπίδα
ας γίνουν οι γέροι νέοι και οι νέοι γέροι
ας μείνουν μουγγοί εκείνοι που προσεύχονται
ας προσευχηθούν εκείνοι που είναι μουγγοί
ας σταματήσουν να τουρτουρίζουν εκείνοι που φοράνε τρύπια ρούχα
εκείνοι που κοιμούνται στα παγκάκια
εκείνοι που φοράνε την αγάπη με έξω τις ραφές
ας χτυπήσουν με το κεφάλι εκείνοι που δεν έχουν χέρια
ας χτυπήσουν με τα χέρια εκείνοι που δεν έχουν κεφάλι
ας δαγκώσουν με τα ούλα εκείνοι που δεν έχουν δόντια
εκείνοι που δεν έχουν ψωμί
ας κάνουν την πείνα τους οδοφράγματα
εκείνοι που είναι οδοφράγματα
ας πετάξουν μια πέτρα για εκείνους που δεν έχουν ψωμί.
Πυρπολήστε! Πυρπολήστε
το πρωινό ξύπνημα
τα ΑΤΜ
όλα τα σχολεία (ναι, όλα τα σχολεία)
τα βιβλία ιστορίας
τις ταμπέλες που γράφουν προς ομόνοια
την εθνική συνοχή
τις τηλεοράσεις (όχι όμως τις κεραίες)
τα μηχανήματα ακύρωσης εισιτηρίων
πυρπολήστε! Πυρπολήστε
την ευτυχία και τη δυστυχία
τη φτώχεια και τον πλούτο
τους πολιτιστικούς συλλόγους
τα στρατόπεδα συγκέντρωσης
μην πυρπολήσετε όμως ούτε έναν άνθρωπο
μπορεί και να είναι ο πρώτος.
Ας σιωπήσουν οι πένες σήμερα
ας ζήσουμε σήμερα.
Φτύνουμε τις λάθος λέξεις
χορεύουμε στο λάθος ρυθμό
κάνουμε τις λάθος κινήσεις
δεν ηγούμαστε.
Η νέα ποίηση
η νέα ποίηση
η νέα ποίηση (x1000).
Jazra Khaleed
