«Θέλω να ευχηθώ σε όλους καλή χρονιά, ένα 2020 αντάξιο των προσωπικών και συλλογικών προσδοκιών μας. Με υγεία, δημιουργικότητα, πρόοδο και “καλές δουλειές”. Πιστεύω ακράδαντα ότι η ευημερία του επιχειρηματικού κόσμου αντανακλά και την ευημερία του κοινωνικού συνόλου. Και όσο πιο γρήγορα καταστεί κοινός τόπος για όλους αυτή η μεγάλη αλήθεια, τόσο πιο τολμηρά και αποφασιστικά θα κινηθούμε σε ένα μέλλον ευημερίας για την Ελλάδα και τα παιδιά της».
Με αυτά τα λόγια καλωσόρισε ο πρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου Μπακατσέλος, τον ανθύπατο Πάιατ, τον υπουργό Μπουμπούκο και τον εσμό των καπιταλιστών που μαζεύτηκε σε πολυτελές ξενοδοχείο της Αθήνας για την «καθιερωμένη ετήσια πρωτοχρονιάτικη δεξίωση».
Κάποτε οι καπιταλιστές πρόσεχαν λίγο τα λόγια τους. Προσπαθούσαν να μην προκαλούν τον κόσμο της δουλειάς, λέγοντάς του ότι δεν έχει σημασία αν αυτός δυστυχεί, σημασία έχει αν ευημερούν οι ίδιοι, γιατί αυτοί είναι το μέτρο της κοινωνικής ευημερίας. Πλέον έχουν ξεσαλώσει. Στα χρόνια της κρίσης αυτοί εξακολούθησαν να ευημερούν. Οι εργάτες και οι εργαζόμενοι μικροαστοί βυθίστηκαν στη φτώχεια και την απόγνωση. Εκμεταλλευόμενοι την περιβόητη ανάπτυξη στην οποία όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις προσέδωσαν μεταφυσικές ιδιότητες, οι καπιταλιστές πέταξαν στην μπάντα τις ντροπούλες και βγάζουν το πιο αποκρουστικό τους πρόσωπο.
