Παραθέτουμε δύο ακόμη –παραπλήσιας θεματολογίας- από τα πολλά βιβλία που προτείνει αυτό το διάστημα στο αναγνωστικό κοινό το βιβλιοπωλείο “Δύο”:
“Σμύρνη – Περίκαλλη και χιλιοτραγουδισμένη” – Θωμάς Κοροβίνης
Όσοι γνώρισαν τη Σμύρνη από κοντά, ευτύχησαν να αποθαυμάσουν τις φυσικές ομορφιές της. Ο πολυταξιδεμένος και ανοιχτόμυαλος Ηρόδοτος έγραψε πως δεν αντίκρισαν τα μάτια του ωραιότερη πόλη. Ο μέγιστος ρήτορας Κικέρων κατέθεσε ότι δεν υπάρχει σημείο της πόλης που ο ταξιδιώτης δεν θα γοητευθεί από κάτι, τοπίο, αρχαιότητες ή ανθρώπους. Ο Σικελιανός στον πρόλογο του μυθιστορήματος “Αιολική γη” του Βενέζη έγραψε: «Είναι η γλυκιά ιωνική ατμόσφαιρα, είναι η κρυφή, χαμένη θαλπωρή της μυστικής του κόσμου σάρκας που απροσδόκητα ξανάρχεται και πάλι σ’ επαφή μητριαρχική μαζί μου, είναι η αγνή ιωνική πνοή του ξεχασμένου και νοσταλγημένου από τον ίδιο πολιτισμού».
Το βιβλίο είναι μια αντιπροσωπευτική ανθολόγηση κειμένων που γράφτηκαν για τη Σμύρνη από συγγραφείς όλων των εποχών. Δομημένο σε τέσσερα μέρη, παρακολουθεί την πορεία της πόλης μέχρι σήμερα που η Σμύρνη είναι πλέον ένα σύγχρονο τουρκικό άστυ με ευρωπαϊκό χαρακτήρα, με ενδιάμεσους σταθμούς την περίοδο της μεγάλης της ακμής, με κυρίαρχο το ελληνικό στοιχείο, και την καταστροφή της το 1922.
Μεταξύ άλλων ανθολογούνται οι Παντελής Καψής, Μανόλης Μεγαλοοικονόμος, Βασίλειος Τατάκης, Ανδρέας Καρκαβίτσας, Κ. Π. Καβάφης, Κοσμάς Πολίτης, Ηλίας Βενέζης, Στρατής Δούκας, Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος, Πέτρος Χάρης, Διδώ Σωτηρίου, Γιώργος Σεφέρης.
Συμπληρώνεται από πλούσιο αρχειακό φωτογραφικό υλικό.
“Μικρασία, καρδιά του ελληνισμού” – Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ
Σταυροδρόμι μεταξύ Ευρώπης και Ασίας, η Μικρασία γνώρισε την επιρροή διαφορετικών τρόπων διαβίωσης και πολιτισμού. Οι παράλιες περιοχές της, τόσο οι αιγιακές όσο και οι ποντιακές και αυτές της Προποντίδας, είναι ανοιχτές στις εξωτερικές επαφές. Αντίθετα, οι περιοχές της ενδοχώρας διακρίνονται για την καλλιέργεια μεγάλων γαιοκτημάτων, τα λατινικά latifundia.
Νομίζω δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι, τηρουμένων των αναλογιών, η διαφοροποίηση μεταξύ αυτών των περιοχών διατρέχει όλη την ιστορία της Μικρασίας και, με κάποιον τρόπο, συνεχίζεται ως τα σήμερα. Η Μικρασία της παραλίας ή της ενδοχώρας, σημάδεψε τις τύχες του ελληνισμού με ανεξίτηλο τρόπο ως καρδιά της παντοτινής ρωμιοσύνης
