Άλλο ν’ ασκήσεις κι άλλο να σκίσεις έφεση. Άλλο το έργο της δικαιοσύνης κι άλλο η δικαιοσύνη των έργων. Τα υπερ-αστικά μυαλά έχουν χάσει τον μπούσουλα, μπουσουλώντας σαν πειθήνια σκυλάκια μπρος στο χαλί και στο χάλι της μικρότητας της αυτού μεγαλειότητας. Άπειροι πάπυροι γεμάτοι αιτιολογήσεις της καταπίεσης, εδραιωμένοι στο φόβο και στην υποταγή. Πτυχία σε πάπυρο για να σε προσελκύσουν στο μαντρί, στο δέντρο των ανθρώπων (man tree). Παγίδες για γίδες, εγωπρόβατα που αποζητούν «ζήτω», εκλεκτοί προσ-κεκλιμένοι, έτοιμοι να γονατίσουν μπρος στον ένδοξο ηγέτη που τον περιμένει το άδοξο τέλος. Γιατί παπά παχύ έφαγες παχιά φακή; Αρκετά με τους γλωσσοδέτες, με τα σφιγμένα σαν πέτρα χείλη, υποταγμένα στο πετραχήλι. Ας εκπαιδεύσουμε τα παιδιά με γλωσσολύτες. Να λυθούν οι γλώσσες. Να λυθούν κι οι καρχαρίες, τα πιράνχας κι οι φάλαινες, να σημάνει γενική επίθεση κατά των εχθρών της ζωής. Να επιτεθεί η πλάση και να πλάσει το υλικό της πιο όμορφης ιστορίας. Ενάντια σε ό,τι πλαστό και πλαστικό.


