Αυλαία στο αφιέρωμα της κινηματογραφικής λέσχης της Φ.Ε.Ξ. στον Andrei Tarkovsky την Τρίτη 29 Απριλίου στις 21.30 στο Λαογραφικό και Ιστορικό Μουσείο Ξάνθης, στα πλαίσια παρουσίασης του κινηματογράφου των δημιουργών.
Στην παρουσίαση γίνεται μια σύντομη αναφορά στο συνολικό έργο του σκηνοθέτη, στην προσέγγιση της κινηματογραφικής του γλώσσας, καθώς και σκέψεις και επισημάνσεις που αφορούν το περιεχόμενο και τη φόρμα της ταινίας που θα προβληθεί. Οι ταινίες αυτών των σκηνοθετών αποτελούν σύνθετα δημιουργήματα που οδηγούν στην αισθητική απόλαυση μέσα από την κατανόηση της κινηματογραφικής «γραφής» και του ύφους τους.
Επίσης, την Τετάρτη 30 Απριλίου στις 20.00, στα πλαίσια του κύκλου «δύο-τρία πράγματα που ξέρω για… την τέχνη» παρουσιάζεται η θεματική ενότητα «Andrei Tarkovsky – ο ποιητής του κινηματογράφου».
Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι ή Ταρκόβσκι (Андре́й Арсе́ньевич Тарко́вский) γεννήθηκε το 1932 στο χωριό Ζαβράγιε (Zavraje) και ήταν γιος του σημαντικού ποιητή Αρσένϊι Ταρκόφσκι (Arseniy Tarkovsky). Σπούδασε μουσική, ζωγραφική, γλυπτική και αραβικά, ενώ για ένα διάστημα εργάστηκε ως γεωλόγος στη Σιβηρία. Το 1956 παρακολουθεί μαθήματα -για περίπου τέσσερα χρόνια- στην κινηματογραφική σχολή VGIK (ινστιτούτο κινηματογράφου της Σοβιετικής Ένωσης) υπό τις οδηγίες του Μιχαήλ Ρομ. Στις τελικές εξετάσεις παρουσιάζει την πτυχιακή του εργασία που αποτελεί την πρώτη του ουσιαστικά κινηματογραφική δουλειά, υπό τον τίτλο «Ο βιολιστής και ο οδοστρωτήρας», διάρκειας 46 λεπτών (1960). Η διεθνής αναγνώριση του Ταρκόφσκι ήρθε με την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία «Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν» (1962), η οποία κέρδισε τρεις “Χρυσούς Λέοντες” στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας, μεταξύ των οποίων το βραβείο σκηνοθεσίας και καλύτερης ταινίας. Επόμενη κινηματογραφική ταινία του Ταρκόφσκι αποτέλεσε η επική παραγωγή «Αντρέι Ρουμπλιόφ» (1969), η οποία αντιμετωπίστηκε με εχθρότητα από το σοβιετικό καθεστώς, παραμένοντας μάλιστα απαγορευμένη μέχρι το 1971. Η ταινία αυτή προβλήθηκε στο φεστιβάλ των Καννών, αποκομίζοντας τελικά το βραβείο FIPRESCI. Ο Ταρκόφσκι σκηνοθέτησε τις περισσότερες ταινίες του στη Ρωσία. Το 1983 πραγματοποιεί για πρώτη φορά γυρίσματα εκτός της Ρωσίας, στην Τοσκάνη της Ιταλίας, για τις ανάγκες της ταινίας «Νοσταλγία» και στη συνέχεια εγκαθίσταται μόνιμα, αρχικά στην Ιταλία και αργότερα στη Γαλλία. Η τελευταία του ταινία «Η θυσία», γυρίστηκε στη Σουηδία το 1986 κερδίζοντας τέσσερα βραβεία στις Κάννες. Πέθανε την ίδια χρονιά στην Γαλλία από καρκίνο.
Φιλμογραφία: Θυσία (Offret, 1986), Νοσταλγία (Nostalghia, 1983), Tempo di viaggio (1983) – τηλεπαραγωγή, Στάλκερ (Stalker, 1979), Ο καθρέφτης (Zerkalo, 1975), Σολάρις (Solyaris, 1972), Αντρέι Ρουμπλιόφ (Andrei Rublyov, 1969), Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν (Ivanovo detstvo, 1962), Ο οδοστρωτήρας και το βιολί (Katok i skripka, 1960).
Βιβλιογραφία: Sculpting in Time: Reflections on the Cinema, μφ. Kitty Hunter-Blair (1987), Time Within Time: The Diaries 1970-1986, μφ. Kitty Hunter-Blair (1993).
