“Βάλτε καράβια να μεταφέρουν τον κόσμο, ρε αλήτες! Ρίξτε τον φράχτη του Έβρου, ρε ξεφτιλισμένοι!”

Κι άλλοι πρόσφυγες νεκροί στο Αιγαίο. Γυναίκες, μικρά παιδιά… Οι απελπισμένοι, όσες απαγορεύσεις κι αν υπάρξουν, θα επιχειρούν να σωθούν από τον πόλεμο και τη δυστυχία. Κι αυτό το ξέρουν οι κυβερνήσεις των χωρών της Ε.Ε., ανάμεσά τους και η ελληνική. Και εγκληματούν. Αρνούνται την οργανωμένη και ασφαλή μεταφορά αυτών των ανθρώπων.

Κι ο φράχτης του αίσχους εξακολουθεί να στέκει ολόρθος στον Έβρο. Μνημείο παλιανθρωπιάς και αναλγησίας, που θα περάσει στην Ιστορία με τα πιο μελανά χρώματα, μαζί με τους Σαμαράδες που τον ανήγειραν και τους Τσίπρες που τον διατηρούν…

Βάλτε καράβια να μεταφέρουν τον κόσμο, ρε αλήτες! Ρίξτε τον φράχτη του Έβρου, ρε ξεφτιλισμένοι! Κόψτε τα γέλια, ρε εγκληματίες, και δέστε τον πόνο που σκορπάτε γύρω σας.

Γιώργος Αλεξάτος – Βαθύ Κόκκινο