Φτάσαμε στην αλλαγή του χρόνου και μάλιστα καταφέραμε να ολοκληρώσουμε και τη διαδικασία με το “Poetry café” καθώς και τον λογοτεχνικό διαγωνισμό όπως και την προετοιμασία του βιβλίου το οποίο βρίσκεται σε διαδικασία προς τύπωση. Θεού θέλοντος, καιρού επιτρέποντος και εφόσον δεν επηρεαστούν τα τυπογραφεία από το επικείμενο lockdown, θα έχουμε τα βιβλία με όλες τις συμμετοχές των παιδιών σε τρεις εβδομάδες. Ολοκληρώσαμε με επιτυχία όλες τις δράσεις και σε λίγο χρονικό διάστημα θα δημοσιευθούν επίσης οι εφημερίδες που δούλεψαν τόσο τα παιδιά.
Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής από την έκβαση όχι μόνο των αποτελεσμάτων, αλλά κυρίως από τη διαχείριση αυτού του διαγωνισμού. Τις ημέρες που λάμβανα κείμενα και τα έστελνα στους κριτές, συνειδητοποιούσα πόσο δύσκολο ήταν ακόμη και για μένα την ίδια να βαθμολογήσω και να ξεχωρίσω μονάχα τρία κείμενα. Στην πορεία της όλης διαδικασίας, από τη αρχή ακόμη όταν ανακοίνωσα στα παιδιά πως το poetry cafe πέρα από τον κλασικό του ρόλο (ανάγνωση των έργων και εμψύχωση μέσω αυτών) φέτος είχε και τον ρόλο του λογοτεχνικού διαγωνισμού, συνειδητοποίησα πως κανένα από τα παιδιά δεν προσπάθησε να εντυπωσιάσει με το γραπτό του, δεν αφιέρωσε ώρες ολόκληρες να προσπαθεί ώστε να βγάλει κάτι που θα είναι αρεστό στο κοινό. Μάλιστα, πολλά από τα παιδιά(των μικρότερων ηλικιών) το μισό τους κείμενο το “έβγαλαν” μέσα σε κάποιο από τα μαθήματά μας και είπαν “αυτό είναι, μου αρέσει”. Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι να αρέσει σε ένα παιδί το κείμενό του; Και δε μιλάμε για ψευδαισθήσεις ούτε για εκθέσεις και επιχειρηματολογία, αλλά για λογοτεχνία. Το πιο σπουδαίο λοιπόν ήταν που έβλεπα τα παιδιά να καταθέτουν κείμενα και όταν τα ρωτούσα αν είναι σίγουρα, να λένε: “Εμένα μου άρεσε, γέλασα με την ιστορία μου”. Γέλασα με την ιστορία μου. Ένα από τα επιτεύγματα ενός συγγραφέα, είναι να μεταφέρει ένα συναίσθημα. Τα παιδιά το έχουν κατανοήσει αυτό.
Το επόμενο και σπουδαιότερο ήταν πως όταν τελειώναμε την ανάγνωση ενός κειμένου, κάποιο παιδί άνοιγε το μικρόφωνό του να πει πόσο του άρεσε ή πόσο ωραίο ήταν ή ακόμη αν συγκινήθηκε ή για να πει εκείνο το “wow“! Το μαγικό σε αυτό ήταν ότι είχα καταφέρει να δω πως η κρίση τους σε κάθε κείμενο ήταν πάντα σωστή. Σε κάποιο παιδί άρεσε η ποίηση, σε κάποιο άλλο οι αστείες ιστορίες, σε κάποιο οι τρομαχτικές, σε κάποιο όλες ή οι “φαινομενικά” αδιάφορες, σε άλλο όλες. Σε όλους όμως άρεσε και από κάτι. Όλοι λοιπόν είχαν από ένα θαυμαστή. Ένα θαυμαστή που σε κάνει να προχωράς και όσο ακούει τις ιστορίες σου τόσο περισσότερο σε βοηθά να τις κάνεις καλύτερες, όχι επειδή τις έκρινε αλλά επειδή κάθε φορά που σου έλεγε πόσο ωραίες είναι, τόσο εσύ ανέβαζες τον πήχη στον εαυτό σου και ήθελες να γράψεις κάτι καλύτερο.
Χρόνια ακολουθούσα αυτή τη μέθοδο και συνεχίσω ν’ ακολουθώ. Είμαι περήφανη γιατί πάντα όταν εγώ ξεχνούσα να χειροκροτήσω μετά από κάθε κείμενο, ένα παιδί θυμόταν το “επικροτούμε και τη μία λέξη” και μας ξυπνούσε γιατί όταν κάποιος διάβαζε, όση ώρα και αν περνούσε, τα παιδιά άκουγαν όχι όπως καμιά φορά “ακούμε” εμείς οι μεγάλοι. Περήφανη γιατί τα είδα να σχολιάζουν κείμενα- άρθρα μετά από τρεις ώρες σε μία παρουσίαση, γιατί όταν μίλησα για διαγωνισμό και περίμενα πως θα τρέξουν να γράψουν και να σβήσουν και να ξαναγράψουν και να ξανασβήσουν, εκείνα απολάμβαναν τη διαδικασία της γραφής. Γιατί όταν μίλησα για έπαθλο, από τα 45 παιδιά σχεδόν τα μισά με ρώτησαν πότε θα βγει το βιβλίο ώστε να διαβάσουν τα κείμενα όλων των παιδιών του εργαστηρίου και προσπέρασαν τη λέξη. Περήφανη για τους μεγαλύτερους μαθητές που αφιέρωσαν τόσο χρόνο για να εξετάσουν και να επανεξετάσουν τις βαθμολογίες στα κείμενα. Γιατί αφιέρωσαν τις γιορτές τους στις γραφές και γιατί πάλευαν μέσα τους γιατί δεν μπορούσαν να κρίνουν. Δεν μπορούσαν, λέει! Όχι από ανικανότητα στην αξιολόγηση, αλλά επειδή έχουν μάθει πως οι λέξεις από μικρούς συγγραφείς δεν είναι στραγάλια να τα ζυγίσεις. Κατάλαβα λοιπόν πως όσο δύσκολη και αν ήταν η προηγούμενη χρονιά και όσο δύσκολα και αν ξεκίνησε και η νέα, ένα είναι σίγουρο: πως όσο υπάρχουν παιδιά, όσο και αν προσπαθούν οι καιροί, ο κόσμος πάντα θα γίνεται καλύτερος και καλό είναι εμείς οι μεγαλύτεροι να μαθαίνουμε από αυτά και να τα ακολουθούμε, όχι να μπαίνουμε μπροστά τους.
Τα ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου και τα συγχαίρω για όλα τα παραπάνω. Πέρα από τους νικητές και όλους τους συμμετέχοντες διότι χωρίς τις δικές τους ιστορίες, δεν θα ήμουν τίποτα. Τα ευχαριστώ για το υπέροχο βιβλίο που δημιούργησαν φέτος και αναμένετε την έκδοσή τους εντός των εβδομάδων ώστε να πάρετε στα χέρια σας όλα τα έργα. Να είστε περήφανοι για αυτά τα παιδιά, γιατί πριν σκεφτούν να γίνουν διεκδικητές μιας θέσης, ήταν πρώτα υποστηρικτές, εμψυχωτές, συγγραφείς και ποιητές γεμάτη διάθεση και μεράκι! Ευχαριστώ και τους κριτές για τον χρόνο που αφιέρωσαν αλλά και για τα κριτήριά τους.
Ως προς το έπαθλο. Έκανα μεγάλο αγώνα μέσα μου να μην μείνω στα κλασικά δώρα και να πορευτώ με τους καιρούς και την τεχνολογία. Όμως ως κυρία “Φιλαναγνωσία” όπως λένε, δεν θα μπορούσα να μη βρεθώ κάπου στη μέση. Αποφάσισα λοιπόν το έπαθλο για τους νικητές στην πρώτη θέση να είναι ένα Kindle e–reader για τους μικρούς και ένα Kindle e–reader για τους μεγάλους(δύο στο σύνολο). Οι υπόλοιποι, που κατέκτησαν τη δεύτερη και τρίτη θέση, θα λάβουν έπαινο-τιμητικό δίπλωμα σε κορνίζα μαζί με το κείμενο-ποίημα με το οποίο διεκδίκησαν αυτή τη θέση. Όλα τα παιδιά θα λάβουν (μόλις εκδοθεί) το βιβλίο με όλα τα έργα που συμμετείχαν στον διαγωνισμό.
Σε περίπτωση που κάποιος δεν γνωρίζει τις λειτουργίες ενός Kindle e–reader, είναι μια εξειδικευμένη συσκευή για όσους διαβάζουν πολύ. Είναι μια συσκευή που ουσιαστικά προσημειώνει τη σελίδα του βιβλίου και δεν κουράζει τα μάτια όπως το tablet, οι υπολογιστές και τα κινητά. Στην όψη είναι σαν να κρατάς σελίδα βιβλίου. Διαθέτει ένδειξη για το πόση ώρα έχει απομείνει για να ολοκληρώσεις το κεφάλαιο, τεράστια βιβλιοθήκη με ξενόγλωσσα βιβλία και δίνει τη δυνατότητα να “κουβαλάς” μαζί σου μέχρι και 10.000 βιβλία σε 180 γραμμάρια. Επίσης, μπορείς να σημειώσεις λέξεις και μόλις επιλέξεις μία να σου εμφανίσει το λεξικό.
Εύχομαι να σας αρέσουν οι επιλογές μου. Και πάλι συγχαρητήρια σε όλα μου τα παιδιά, είμαι περήφανη που έχω το προνόμιο να διαβάζω πρώτη τέτοια έργα!
Με την ευχή να ανταμώσουμε.