μνημόνιο θεμελιώνανε μετά της Ευρωλάνδης.
Ολημερίς το γράφανε, το βράδυ όμως σβηνόταν.
Μοιρολογούν οι Γιάννηδες και κλαίν’ οι Τσακαλώτοι.
– Αλίμονο στα κόλπα μας, κρίμα στα γιατροσόφια
ολημερίς να χτίζουμε, το βράδυ να γκρεμιέται.
Πουλάκι ήρθε κι έκατσε αντίκρυ στο ποτάμι
δεν κελαηδούσε σαν πουλί, μιλούσε σαν κλεφτρόνι:
– Αν δεν στοιχειώσετε μισθούς, γιοφύρι δεν στεριώνει
ούτε αν δεν πετσοκόψετε υγεία και συντάξεις.
Τ’ άκουσε ο πρωτομάστορας και λέει “δε γ@μιέται”
τι ‘ναι για μένα τον ζογκλέρ άλλη μια κωλοτούμπα;”.