Η κυβέρνηση της αριστεράς για ένα ολόκληρο εξάμηνο πήγαινε από υποχώρηση σε υποχώρηση και στο τέλος υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο. Οι πιέσεις της τρόικας όλο αυτό το διάστημα ήταν τεράστιες και ιδιαίτερα πριν και μετά το δημοψήφισμα. Απειλούσαν με grexit εννοώντας όχι την απελευθέρωση από τα δεσμά του χρέους και του μνημονίου, αλλά το κλείσιμο της στρόφιγγας της ρευστότητας στις τράπεζες και σ’ όλη την οικονομία. Σ’ αυτή την περίπτωση το κόστος για την εργατική τάξη θα ήταν καταστροφικό.
Υπήρχε άλλος δρόμος από το συμβιβασμό και την υπογραφή νέου μνημονίου; Η απάντηση είναι ΝΑΙ. Η σαρωτική νίκη του ΟΧΙ ήταν η δύναμη όπου έπρεπε να στηριχθεί η κυβέρνηση για να προχωρήσει συντεταγμένα στη διαγραφή του χρέους, στον έλεγχο των τραπεζών, στην έξοδο από το ευρώ και την Ε.Ε. Αντί γι’ αυτό η κυβέρνηση διάλεξε το δρόμο της υποταγής.