Βρισκόμαστε σίγουρα μπροστά σε ένα καινούργιο πολιτικό σκηνικό: Οι ωμοί εκβιασμοί των ιμπεριαλιστικών κέντρων της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. αποτυπώνονται ήδη σε νέες συμφωνίες με μνημονιακούς όρους, απαγόρευση «μονομερών» ενεργειών, επιτήρηση και αξιολόγηση από τη νέα τρόικα, τους λεγόμενους «φορείς». Για να καταδειχτεί, για μια ακόμη φορά, ότι δεν είναι «ισότιμοι εταίροι», αλλά δυνάστες του λαού μας και φορείς της βαθειάς εξάρτησης της χώρας μας.
Οι διακηρύξεις της νέας συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για μια πιο «ανθρώπινη πολιτική» εντός πάντα της ΟΝΕ-ΕΕ, αντικαθίστανται γρήγορα με «μεταρρυθμίσεις» από την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ και πάντα κάτω από την έγκριση των θεσμών. Οι ανατροπές στο συνταξιοδοτικό συνεχίζονται, οι ιδιωτικοποιήσεις παλιές και νέες είναι σεβαστές, νέοι φόροι ετοιμάζονται και η αύξηση του κατώτατου μισθού παραπέμπεται για το μέλλον.
Για να αποδειχτεί, ότι το κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός δεν ανέχονται άλλη πολιτική παρά μόνο αυτή που οδηγεί στη διάλυση όλων των εργασιακών, κοινωνικών και δημοκρατικών κατακτήσεων του λαού, και στην καταλήστευση του φυσικού και κοινωνικού πλούτου της χώρας.
Για να επισημανθεί, ότι οι όποιες «εναλλακτικές» προσπάθειες διαχείρισης του συστήματος, σαν αυτές που υποσχόταν ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά, αργά ή γρήγορα (πολύ γρήγορα, όπως δείχνει ο πρώτος μήνας που βρίσκεται στην κυβέρνηση), οφείλουν να προσαρμοστούν και να υποταχθούν στις απαιτήσεις των δυναστών-δανειστών.
Και να δοθεί έτσι η ευκαιρία στους ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που οδήγησαν τις λαϊκές μάζες στην εξαθλίωση, να χαίρονται και να νοιώθουν δικαιωμένοι. Χάρισμά τους τέτοια δικαίωση!
Όλα δείχνουν ότι τα χειρότερα βρίσκονται μπροστά μας. Εκβιασμοί, νέα μνημόνια, κυβερνητική προσαρμογή και υποταγή, πολιτική ρευστότητα, συνέχιση της επίθεσης, βάθεμα της εξάρτησης. Για να συνεχίσει να μεταφέρεται αδιάκοπα ο πλούτος που παράγεται από την εργατική τάξη και όλον τον εργαζόμενο λαό, στους αφέντες του πλούτου και της εξουσίας, τους ντόπιους και κυρίως τους ξένους. Με τον λαό, το πολύ-πολύ, να «απολαμβάνει» κάποια ψίχουλα ελεημοσύνης, και να βρίσκεται στο περιθώριο.
ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ. Ο λαός δεν μπορεί να αναστείλει τις πραγματικές του ανάγκες. Δεν μπορεί να τις θέσει κάτω από την έγκριση των «θεσμών». Δεν μπορεί να θεωρήσει «μονομερή ενέργεια» την απαίτησή του για δουλειά, ψωμί, κοινωνικά δικαιώματα, ειρήνη, δημοκρατία, ανεξαρτησία.
ΕΞΩ ΕΕ – ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΔΝΤ
ΚΑΤΩ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΕ-ΔΝΤ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ, Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ.