Ωστόσο, είναι φανερό ότι εδώ υπάρχει μια, θα λέγαμε, «οδηγία» που ουσιαστικά προτρέπει τους γονείς και τους υποψήφιους να κάνουν «ρεαλιστικούς» υπολογισμούς: Αν δεν έχετε την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσετε αυτό που θέλετε σε πανεπιστήμιο εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας (γιατί προφανώς η βαθμολογία σας δεν κάνει εφικτή την εισαγωγή σας σε πανεπιστήμιο που βρίσκεται στην έδρα διαμονής σας) προσαρμοστείτε σε κάποια άλλη σπουδή.
Κι αν κ. υπουργέ δεν υπάρχει η σχολή που επιθυμεί ο υποψήφιος κάπου κοντά στον τόπο διαμονής του, τότε τι να του πούμε; Ότι αν δεν έχει χρήματα δεν είναι ανάγκη να σπουδάσει; Αυτό το προνόμιο θα το έχουν μόνο εκείνοι που έχουν γεμάτο πορτοφόλι;
Βεβαίως, ταξική παιδεία έχουμε, δεν το ξεχνάμε. Γι’ αυτό υπάρχει και η φοιτητική μέριμνα, για να βοηθάει όσους είναι οικονομικά αδύνατοι. Ή μήπως η φοιτητική μέριμνα (σίτιση, στέγαση) θα παραμείνει αθέατη όπως ήταν τα τελευταία χρόνια;
Θωμάς Ανδριανός – alfavita.gr