Ο Ναζ λατρεύει τις ιστορίες που του διηγούταν ο πατέρας του. Όταν ο πόλεμος ξεσπάει αναγκάζεται να ξεριζωθεί από τον τόπο του και τους δικούς του. Τώρα γίνεται ο ίδιος πρωταγωνιστής της δικής του ιστορίας με πολλές περιπέτειες. Ανακαλύπτει τη δική του δύναμη να λέει ιστορίες, να ζει μέσα από αυτές και να βοηθάει κι άλλους να επιβιώνουν μαζί του. Ένα έργο με ευαισθησία και χιούμορ που μιλάει για την πορεία του πρόσφυγα «προς τα μπροστά», καθώς το «πίσω» γι’ αυτόν δεν μπορεί πια να υπάρξει.
Ο Μάικ Κένι, κορυφαίος συγγραφέας θεατρικών έργων για παιδιά και εφήβους, αγγίζει με διακριτικότητα και ειλικρίνεια θέματα όπως η προσφυγιά, η φτώχια και η παιδική εκμετάλλευση. “Η προσωπική μου άποψη, δηλώνει, είναι ότι ξεχνάμε πολύ εύκολα. Η παγκόσμια ιστορία θα μπορούσε να γραφτεί ως ιστορία μετακινούμενων ανθρώπων -και καχυποψίας για τον ξένο. Αυτοί και εμείς. Εγώ γράφω έργα που θέμα τους είμαστε εμείς, έργα για εμάς. Και αισθάνομαι ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι που κατατάσσονται χωριστά, που τους λέμε: αυτοί. Δεν υπάρχουν αυτοί. Υπάρχουμε μόνο εμείς, όλοι οι άνθρωποι, κι όλες οι ιστορίες μας” (Μάικ Κένι, Οκτώβρης του 2005).