Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,
Καλούμαστε να πραγματοποιήσουμε την ε/α συνέλευση του Ε.Κ.Ξ., σε περίοδο που μετά την κυβερνητική εναλλαγή, έχει ξεκινήσει μια καλά προετοιμασμένη προπαγανδιστική εκστρατεία από την κυβέρνηση που επιδιώκει να πείσει ότι δεν έχει καμία σχέση με τις προηγούμενες. Η νέα κυβέρνηση ήρθε για να διευκολύνει, να πάρει όλα εκείνα τα μέτρα που χρειάζονται για την καπιταλιστική ανάκαμψη και την κερδοφορία των μονοπωλίων, τη χειραγώγηση των εργαζόμενων. Η κυβέρνηση πατώντας πάνω σε ελπίδες και προσδοκίες εργαζομένων προσπαθεί να περάσει ευκολότερα τα σχέδιά της, προωθώντας νέα συμφωνία με τους «εταίρους» βαφτίζοντας το νέο μνημόνιο ως συμφωνία και την τρόικα ως θεσμικό μηχανισμό επιτήρησης και εποπτείας.
Η νέα συμφωνία που υπέγραψε η συγκυβέρνηση ΣυΡιζΑ-ΑνΕλ με την Ε.Ε., την Ε.Κ.Τ. και το Δ.Ν.Τ. σημαίνει νέα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων, συνέχιση του Γολγοθά, στην ουσία αποτελεί ουσιαστικά και τυπικά επέκταση του μνημονίου και των δεσμεύσεων που προέβλεπε, συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων Ν.Δ. και ΠαΣοΚ. Η συμφωνία αυτή και η λίστα “μεταρρυθμίσεων” περιλαμβάνει όλα τα αρνητικά για τους εργαζόμενους μέτρα που πήρε το κεφάλαιο, οι κυβερνήσεις του, μαζί με την Ε.Ε. στις συνθήκες της οικονομικής κρίσης, μέτρα που βοηθούσαν και την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Με λίγα λόγια σ’ ό,τι αφορά τα εργασιακά:
- Επεκτείνει τα υπάρχοντα προγράμματα που παρέχουν προσωρινή απασχόληση στους ανέργους, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους και όταν υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια, δηλ. Τσάμπα εργασία και πάλι στους εργοδότες.
- Προχωρά σε μια σταδιακή νέα και «έξυπνη» προσέγγιση στους συλλογικές συμβάσεις εργασίας με ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και δικαιοσύνης. Αυτό περιλαμβάνει την αύξηση του κατώτατου μισθού με ένα τρόπο που θα διαφυλάσσει την ανταγωνιστικότητα και τις προοπτικές της απασχόλησης και θα γίνουν με διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους.
- Δεν αναφέρονται καν τα 751€ ως κατώτατος μισθός στη λίστα Βαρουφάκη.
Για την κοινωνική ασφάλιση:
- Κατάργηση κινήτρων για την πρόωρη συνταξιοδότηση
- Ενοποίηση συνταξιοδοτικών ταμείων προκειμένου να υπάρξει εξίσωση παροχών προς τα κάτω.
Έχουμε δηλαδή διατήρηση και επέκταση των αντεργατικών και αντιλαϊκών κατευθύνσεων.
Η όποια αναθεώρηση των συμφωνιών δεν γίνεται για να ανακουφιστεί πραγματικά ο λαός, ν’ αυξηθούν οι μισθοί, οι συντάξεις, οι κοινωνικές παροχές. Η νέα συμφωνία της κυβέρνησης είναι ενταγμένη μέσα στο γενικότερο πλαίσιο της Ε.Ε., μέσα σε ένα γενικότερο πόλεμο ανταγωνιστικών συμφερόντων που υπάρχει και στην ευρωζώνη και στην Ε.Ε. και με την άμεση και ενεργή εμπλοκή των ΗΠΑ. Αυτή η αντιπαράθεση αφορά και τη διαχείριση του χρέους, αφορά και το μείγμα διαχειριστικής πολιτικής. Βεβαίως υπάρχουν δυνάμεις όπως είναι η Γαλλία, η Ιταλία, οι Η.Π.Α. που ζητούν χαλάρωση της λιτότητας μέσω περιοριστικής πολιτικής, όπως ονομάζεται. Αυτή η χαλάρωση είναι για να εξοικονομηθούν πόροι οι οποίοι θα δοθούν ως ενισχύσεις στο κεφάλαιο για επενδύσεις, για να ενισχύσουν την κερδοφορία του, την ανταγωνιστικότητά του.
Γιατί, τι συζητάνε; Για να αυξηθούν οι μισθοί και οι συντάξεις; Για να βελτιωθούν οι κοινωνικές παροχές στην Υγεία, την Παιδεία, στους εργαζόμενους; Στις προγραμματικές δηλώσεις η κυβέρνηση προσπάθησε με τις συνεχείς αναφορές της για υπερηφάνεια και αξιοπρέπεια να κρύψει τα διαπιστευτήρια της στην Ε.Ε. και το μεγάλο κεφάλαιο, το συμβιβασμό με τη φτώχεια και τα ψίχουλα που υπόσχεται στους εργαζόμενους που έχασαν την πλειοψηφία των δικαιωμάτων τους.
Χρειάζεται, επομένως, να δυναμώσει ακόμα περισσότερο μέσα στην εργατική τάξη, τη νεολαία και το εργατικό κίνημα, η γραμμή της αντεπίθεσης και της ρήξης σε αντίθεση με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, την Ε.Ε. και την πολιτική που στηρίζει αυτό τον δρόμο με την ενσωμάτωση και την παθητική αναμονή, για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης της εργατικής τάξης, για το λαό.
Ο λαός, οι εργαζόμενοι, δεν πρέπει να είναι ούτε θεατής ούτε χειροκροτητής των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται μεταξύ των αφεντικών, να μην εγκλωβίζεται στα σχεδία του κεφαλαίου για νέα μνημόνια και διαπραγματεύσεις. Η εργατική τάξη δεν έχει κανένα συμφέρον να στηρίξει την κυβερνητική πολιτική για τα νέα «μνημόνια» που θα τους φέρει, έστω κι αν τα ονομάζει περηφάνια. Χωρίς διεκδικητική πίεση, ταξική πάλη, δεν υπάρχει προοπτική, δεν υπάρχει ελπίδα.
Η άνοδος της συγκυβέρνησης ΣυΡιζΑ-ΑνΕλ στην κυβερνητική εξουσία δημιουργεί νέα δεδομένα για το συνδικαλιστικό κίνημα. Θα επιχειρήσουν να προσαρμόσουν το συνδικαλιστικό κίνημα στις ανάγκες της πολιτικής της νέας κυβέρνησης. Κάτω από τη σημαία της κοινωνικής συνοχής, της συναίνεσης, των κοινωνικών διαλόγων, θα αναδιοργανώσουν τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό για να βάλουν εμπόδια στην άνοδο της ταξικής πάλης και στην ενίσχυση του ΠΑΜε.
Η γραμμή αντιπαράθεσης λοιπόν, εξειδικεύεται στα βασικά-γενικά αιτήματα: Κάλυψη απωλειών και δικαιωμάτων, πάλη για την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών και λαϊκών αναγκών, ανάπτυξη για το λαό. Δεν μας φτάνουν κάποια ψίχουλα ούτε η ελεημοσύνη. Απαιτούμε, διεκδικούμε όλα όσα μας έκλεψαν, όλα όσα δικαιούμαστε.
Συνάδελφοι-ες
Οι δυνάμεις του ΠΑΜε στον χρόνο που μας πέρασε, προσπάθησαν να βάλουν στην οργανωμένη μάχη κάθε εργάτη και εργάτρια, κάθε εργαζόμενο σε κάθε τόπο δουλειάς. Δεν κρυβόμαστε πίσω από συνθήματα. Βγήκε μπροστά και ενημέρωσε, κινητοποίησε εργαζόμενους σε κάθε εργασιακό χώρο στην Ξάνθη, ήταν δίπλα και μέσα σε αγώνες εργαζομένων, σε βιομηχανίες όπως στη ΣΕΚαπ, σε απολύσεις εργαζομένων supermarketsόπως στον «Μασούτη», στην Ε.Α.Σ., σε εμπορομάγαζα, παρενέβη σε εργασιακούς χώρους για να πληρωθούν εργαζόμενοι όπως στην «Filipposfoods», αποκάλυψε σε ταξική γραμμή τις αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, αλλά και πώς πρέπει να οργανωθεί η πάλη των εργαζομένων, να παρακάμψει τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, να οργανωθεί και να παλέψει σε πρωτοβάθμια ταξικά συνδικάτα που δεν είναι σφραγίδες. Έδωσε την μάχη της περιφρούρησης της απεργίας έξω από εργασιακούς χώρους που δεν υπάρχει καμία συνδικαλιστική οργάνωση, όπως στη «Sunlight» και την «e–value». Άνεργοι κι εργαζόμενοι από την Ξάνθη συμμετείχαν μαζικά στο πανελλαδικό συλλαλητήριο που διοργάνωσε το ΠΑΜε για την ανεργία και τα προβλήματα των εργαζομένων, στην Αθήνα στις 1 Νοέμβρη, μια κίνηση που συσπείρωσε 100.000 κόσμο απ’ όλη την Ελλάδα και περισσότερα από χίλια σωματεία, συλλόγους, ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα. Ήταν μια κινητοποίηση που έβαλε σε κίνηση τα σωματεία να πάρουν αποφάσεις, να συνεδριάσουν, να ενημερώσουν, να δραστηριοποιήσουν ευρύτερες δυνάμεις που αντιμετωπίζουν τεράστια βιοποριστικά προβλήματα, να βροντοφωνάξουν ότι δεν μπορούν να ζουν με ψίχουλα, με ελεημοσύνη.
Οι ευθύνες της πλειοψηφίας της διοίκησης και του Ε.Κ.Ξ. στη γραμμή της Γ.Σ.Ε.Ε, των παρατάξεων του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού (Π.Α.Σ.Κ.Ε.-Δ.Α.Κ.Ε.) είναι εγκληματικές. Γιατί κινούνται στη γραμμή της Ε.Ε., της ανταγωνιστικότητας, της άρνησης σύγκρουσης με το κεφάλαιο, του αποπροσανατολισμού. Καλλιεργούν γραμμή ταξικής συνεργασίας, ότι από τις επενδύσεις, τη χρηματοδότηση του μεγάλου κεφαλαίου, θα κερδίσουν και η εργοδοσία και οι εργαζόμενοι. Ξέρουμε πολύ καλά πού οδήγησε όλη αυτή η πολιτική στο παρελθόν αλλά και στο παρόν. Δίνοντας γη και ύδωρ σε βιομηχάνους, αυτοί εφάρμοσαν μόνο ένα νόμο, το νόμο του κέρδους, με μετεγκαταστάσεις (και στην Ξάνθη το γνωρίζουμε πολύ καλά) σε άλλες χώρες όπως οι «Diana», «Alumil», «Μιχαηλίδης», συνοδευόμενeες από το σακάτεμα εργασιακών σχέσεων. Οι παρατάξεις τις Π.Α.Σ.Κ.Ε. και της Δ.Α.Κ.Ε. δεν έκαναν τίποτα για να κινητοποιήσουν εργαζόμενους μπροστά στα τρομερά προβλήματα που αντιμετωπίζουν, της ανεργίας, της απληρωσιάς, των απολύσεων. Προχώρησαν σε μειώσεις μισθών των υπαλλήλων του Ε.Κ.Ξ., σύμφωνα με τις επιταγές και τις αποφάσεις του Ο.Α.Ε.Δ., σε κάτι που η Ε.Σ.Α.Κ. (η παράταξη που στηρίζει το ΠΑΜε) ήταν κάθετα αντίθετη.
Οι εξελίξεις και η ανάγκη ανασύνταξης του κινήματος επιβάλλουν δυναμικές παρεμβάσεις. Οι ανάγκες μας, οι ανάγκες των εργατικών και λαϊκών οικογενειών, είναι πάνω απ’ όλα και στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεών μας. Οι ανάγκες αυτές δεν μπορούν να μπαίνουν κάθε φορά στο κρεβάτι του Προκρούστη της εκάστοτε συγκυρίας και των κυβερνητικών εναλλαγών. Είναι πάγιες, μόνιμες και συνεχώς εξελισσόμενες με βάση τις εξελίξεις της επιστήμης, της τεχνικής, του πολιτισμού και του πλούτου που παράγεται από τη δική μας δουλειά και έχουν όνομα.
Όσοι είχαν ελπίδες για κάτι καλύτερο, δεν πρέπει να απογοητευτούν, αλλά να αντιδράσουν. Πολύ περισσότερο δεν θα πρέπει να εγκαταλείψουν τον στόχο της πραγματικής κατάργησης των μνημονίων, των εφαρμοστικών νόμων, των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων και της ανάκτησης των απωλειών. Η θέληση του λαού ν’ απαλλαγεί από την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται με μνημόνια, ν’ απαλλαγεί από τα μέτρα και τους επιτηρητές, μπορεί να αποκτήσει πραγματικό περιεχόμενο όταν ο λαός διεκδικήσει με τον αγώνα του όσα έχασε, απαιτώντας εδώ και τώρα:
- Λήψη άμεσων μέτρων ανακούφισης των λαϊκών οικογενειών και προστασίας των ανέργων. Πλήρη κάλυψη και επιδότηση όλων των ανέργων, με αύξηση (στα 600 ευρώ δηλ. στο 80% του κατώτατου μισθού) και χρονική επέκταση του επιδόματος για όσο διαρκεί η ανεργία. Να καταργηθεί εδώ και τώρα και με νόμο το απαράδεκτο καθεστώς με τους ενοικιαζόμενους εργαζομένους και τα δουλεμπορία γραφεία. Η δραστική μείωση που αναγγέλθηκε από τον Σκουρλετη δε σημαίνει τίποτα. Το μονό σίγουρο που πρέπει να κρατήσουμε είναι πως υπόσχονται συνέχιση του δουλεμπορίου.
- Πολλαπλασιάζεται ο αριθμός των εργαζομένων που παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα απλήρωτοι και διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους (LeonGas, Σκαρλάτος). Να απαιτηθεί να καταργηθούν νομοί και διατάξεις που επιτρέπουν σε κάθε λογής τρωκτικά κονδυλιών (ΚοινΣΕπ-Μ.Κ.Ο.-Κ.Ε.Κ.) να διαχειρίζονται προγράμματα για την ανεργία, να βλέπουν τους ανέργους ως πεδίο κερδοφορίας τους.
- Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, την υποχρεωτική εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων και την κατάργηση αντεργατικών μέτρων που χτυπάνε εργασιακά δικαιώματα.
- Πραγματική επαναφορά, τώρα, με νόμο, του κατώτατου μισθού το λιγότερο στα 751 ευρώ για όλους, χωρίς εξαιρέσεις και αστερίσκους, ως βάση για αυξήσεις των μισθών. Η κυβέρνηση αναφέρεται σε επαναφορά στα 751 ευρώ σταδιακά και στη βάση συλλογικών διαπραγματεύσεων, παράλληλα με παροχές στην εργοδοσία. Βέβαια η Γ.Σ.Ε.Ε. χειροκρότησε ήδη την κυβέρνηση, τονίζοντας πως οι προγραμματικές δηλώσεις βρίσκονται σε θετική κατεύθυνση. Διαμορφώνεται το έδαφος για τον νέο-κυβερνητικό συνδικαλισμό που ήδη πανηγυρίζει για τα ψίχουλα παζαρεύοντας τα ελάχιστα. Συνολικά η κυβέρνηση δεν έχει κατεύθυνση κάλυψης απωλειών. Πιστεύει ότι περασμένα-ξεχασμένα, χάρισμα στο μεγάλο κεφάλαιο. Οι δηλώσεις του Κατρούγκαλου για το μισθολογικό στο δημόσιο είναι ενδεικτικές, καθώς παγώνουν οι μισθοί για το επόμενο χρονικό διάστημα. Η δήλωση του Βαρουφάκη περί λιτού βίου μαζί με τις δηλώσεις του Σκουρλετη που συνεχώς μεταθέτουν την επαναφορά του κατώτερου μεροκάματου, πρέπει να αποτελέσουν κόκκινο πανί για τους εργαζομένους.
- Επαναφορά της 13ης και της 14ης σύνταξης και κατάργηση των αντιλαϊκών μέτρων, απαιτώντας ταυτόχρονα την επιστροφή των “κλεμμένων” από τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και την καταβολή των υποχρεώσεων της πλουτοκρατίας και του κράτους.
- Απαλλαγή των λαϊκών οικογενειών από τα χαράτσια, με την κατάργηση του ΕνΦΙΑ, του φόρου αλληλεγγύης, την κατάργηση του Φ.Π.Α. στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, του Φ.Π.Α. και του Ε.Φ.Κ. στο πετρέλαιο θέρμανσης και το φυσικό αέριο, την αύξηση του αφορολόγητου στις 40.000 ευρώ για κάθε οικογένεια, με ταυτόχρονη αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου.
- Κανένας πλειστηριασμός σε πρώτη και δευτερεύουσα κατοικία των λαϊκών οικογενειών. Διαγραφή χρεών από τόκους, δραστική περικοπή των δανείων των λαϊκών νοικοκυριών.
- Αύξηση των δαπανών για αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια.
Αυτός είναι ο δρόμος μιας πραγματικά περήφανης και αξιοπρεπούς στάσης του ελληνικού λαού.
Η εργατική τάξη δεν χρωστά καμιά ανοχή και αναμονή σε καμιά κυβέρνηση, αφού έχουμε γνωρίσει στο πετσί μας πως οι ανοχές και αναμονές μάς έχουν οδηγήσει μόνο σε χάσιμο πολύτιμου χρόνου για την εργατική τάξη και σε κέρδος χρόνου για τη μεγαλοεργοδοσια, το κεφάλαιο, τα μονοπώλια. Αντιθέτως πρέπει να είμαστε σε διαρκή ετοιμότητα για άμεση απάντηση με μαζικές κινητοποιήσεις, με εναλλαγή μορφών πάλης, ακόμα και απεργίας μπροστά στη νέα συμφωνία και νέων μνημονίων. Να επικαιροποιησουμε το σύνθημα «Τέρμα πια η κοροϊδία. Να πληρώσει η πλουτοκρατία». Ο αντίπαλος μας είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι και απέναντι σ’ αυτούς πρέπει να ανοίξουμε σχεδιασμένο πόλεμο».
Γι’ αυτό η Ε.Σ.Α.Κ. καλεί κάθε καλοπροαίρετο συνάδελφο και συναδέλφισσα
- Να σκεφτεί να προβληματιστεί για τη στάση των Π.Α.Σ.Κ.Ε.–Δ.Α.Κ.Ε., να κρίνει την κάθε παράταξη με βάση τη δράση και τη στάση της, να καταψηφίσει τον διοικητικό και οικονομικό απολογισμό, να κάνει το βήμα, να αποδυναμώσει τη γραμμή της υποταγής, του συμβιβασμού, τον εργοδοτικό συνδικαλισμό, το ενιαίο μέτωπό του με την εργοδοσία και να δυναμώσει την ταξική γραμμή, την γραμμή της αγωνιστικής ενότητας των εργαζόμενων του κλάδου μας.
- Να συμβάλλει, παρά τις οποίες επιφυλάξεις και διαφωνίες μπορεί να διατηρεί απέναντι στην Ε.Σ.Α.Κ. και το ΠΑΜε, στη συσπείρωση των αγωνιστικών δυνάμεων ενάντια στη βάρβαρη πολιτική που θα εφαρμόσει και αυτή η συγκυβέρνηση κατ’ εντολή των μονοπωλίων.