«Μερικές φορές σκέφτομαι ότι αν δεν είχα μπει φυλακή, δεν θα είχα γίνει σκηνοθέτης». Το φεστιβάλ παρουσιάζει για πρώτη φορά σε παγκόσμιο επίπεδο, πλήρη ρετροσπεκτίβα στον Ζεκί Ντεμίρκουμπουζ, τον Τούρκο δημιουργό που μαζί με τον Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλάν, θεωρείται θεμελιωτής του νέου τουρκικού σινεμά.
Η διαδρομή του ταραγμένη. Γεννήθηκε το 1964. Οι αριστερές του πεποιθήσεις τον οδήγησαν στη φυλακή για τρία χρόνια, σε ηλικία δεκαεπτά ετών. Εκεί, ανακάλυψε τον Ντοστογιέφσκι, ξεκινώντας από το «Έγκλημα και τιμωρία». Επηρεασμένος από τον Ρώσο κλασσικό λογοτέχνη, ο Ντεμίρκουμπουζ δημιούργησε ήρωες βγαλμένους απ’ τα σπλάχνα της τουρκικής κοινωνίας. Το σινεμά του είναι βαθιά υπαρξιακό, στοχαστικό, αποτυπώνει τις διακρίσεις των τάξεων και των φύλων, χωρίς ίχνος ωραιοποίησης. Ο Ντεμίρκουμπουζ είναι ένας διεισδυτικός κοινωνικός παρατηρητής και την ίδια στιγμή ένας ευαίσθητος ψυχολογικός παλμογράφος.
Συνολικά έντεκα ταινίες παρουσιάζουν στο κοινό ένα σκηνοθέτη που με ωμή ειλικρίνεια αποσυνθέτει και ανασυνθέτει την τουρκική κοινωνία. Οι εικόνες του καταγράφονται στη μνήμη:
- Οι “Στάχτες” (2016) αποκαλύπτουν μια κοινωνία εγκλωβισμένη στο παρελθόν, με τους άντρες να ηγούνται και τις γυναίκες να στερούνται τα δικαιώματά τους
- Η “Ναυτία” (2015, στην οποία πρωταγωνιστεί ο ίδιος) είναι μια μελέτη του ανδρικού σωβινισμού
- Στο “Μέσα” (2012) διασκευάζει ελεύθερα το «Υπόγειο» του Ντοστογιέφσκι
- Ο “Φθόνος” (2009) είναι μια ταινία εποχής (1930-1940) πάνω στη ζήλια και τη μοχθηρία
- Το αντισυμβατικό φιλμ νουάρ “Πεπρωμένο” (2006, ελληνοτουρκική συμπαραγωγή) είναι μια ταινία για την επιθυμία, τη λαγνεία και την εμμονή
- Στην εκπληκτική τριλογία του «Ιστορίες του σκότους» που ολοκληρώνουν οι ταινίες “Αίθουσα αναμονής” (2003), “Μοίρα” (2001) και “Εξομολόγηση” (2001) διερευνά έννοιες όπως η ενοχή, η ηθική και η ελευθερία
- Στην ταινία “Η τρίτη σελίδα” (1999) χτίζει έναν κόσμο με θρησκευτικές αναφορές από τον οποίο όμως απουσιάζει ο Θεός
- Η “Αθωότητα” (1997), που επανακαθόρισε το είδος του μελοδράματος, είναι η ταινία που τον καθιέρωσε και επηρέασε μια ολόκληρη γενιά σκηνοθετών στη Τουρκία
- Στο -επηρεασμένο από τον «Δεκάλογο» του Κισλόφσκι- “Block C” (1994), η ηρωίδα του είναι παγιδευμένη στις αντικρουόμενες προσδοκίες για τον ρόλο της γυναίκας στη σύγχρονη τουρκική κοινωνία.
Με την υποστήριξη του γραφείου Πολιτισμού και Τουρισμού της τουρκικής πρεσβείας στην Αθήνα.