Ανάπτυξη και φτώχεια δεν ακολουθούν πια αντίθετες πορείες. Το ποσοστό φτώχειας ανεβαίνει σχεδόν παράλληλα με την αύξηση της ανάπτυξης, ενώ ταυτόχρονα βαθαίνει το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών. Σε ιστορικό υψηλό η φτώχεια στην Ελλάδα της ύφεσης, αλλά σε ιστορικό υψηλό η φτώχεια και στη Γερμανία της μεγάλης ανάπτυξης. Το Βερολίνο, το Ντόρτμουντ και η Έσση είναι μερικές μόνον πόλεις με ποσοστά φτώχειας πάνω από 20%. (ομοσπονδιακή στατιστική υπηρεσία της Γερμανίας) Την αναπτυξιακή μηχανή της Γερμανίας κινούν πάμφθηνα εργατικά χέρια, εργαζόμενοι με επισφαλείς σχέσεις εργασίας και αμοιβές τόσο χαμηλές που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για τη ζωή τους. Η ύφεση και η ανάπτυξη είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, ενός συστήματος που αφαιρεί εργασιακά δικαιώματα, οξύνει την φτώχεια και διευρύνει τις ανισότητες, που εξαθλιώνει τους εργαζόμενους για να πλουτίσουν ακόμα περισσότερο τα αφεντικά.
“Βουβά” θύματα αυτού του άδικου συστήματος είναι τα παιδιά και οι νέοι. Στην οικονομικά ισχυρή Γερμανία ζουν πάνω από 2,5 εκατομμύρια παιδιά σε συνθήκες φτώχειας, κατά μέσο όρο περίπου ένα στα τέσσερα. Τη θλιβερή πρωτιά κατέχει η Βρέμη με 33,7% (έρευνα του Οικονομικού και Κοινωνικοεπιστημονικού Ινστιτούτου του Ιδρύματος Μπέκλερ). Η παιδική φτώχεια συσχετίζεται άμεσα με τα χαμηλά εισοδήματα και την φτώχεια των γονέων. Η κυβέρνηση προσπαθεί να υποβιβάσει το θέμα… άλλωστε κατά την υπουργό Άμυνας φον ντερ Λέγιεν «σε μια πλούσια χώρα σαν τη Γερμανία, η φτώχεια είναι σχετική».
Πώς αντιμετωπίζει ένα παιδί τη “σχετική” φτώχεια του σε μια πλούσια χώρα σαν τη Γερμανία; Δείτε το βίντεο “Η φτώχεια ξέρει πολλές ιστορίες” (Armut kennt viele Geschichten).
Σοφία Καρατάκη