«Όλο το τελευταίο διάστημα προσπαθούμε να δώσουμε αποφασιστική μαζική απάντηση στην επίθεση που δεχόμαστε ως εργαζόμενοι και ως παιδαγωγοί» λέει εισαγωγικά, προσθέτοντας: «Αυτό προσπαθούμε να το κάνουμε με όρους ταξικής ενότητας και κοινωνικής συμμαχίας, αφού αυτά τα ζητήματα αφορούν και τους γονείς και τους μαθητές. Αλλά και με όρους σύγκρουσης -και όχι διαχείρισης- με την κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Ένωση».
Αναφερόμενη απολογιστικά στη σχολική χρονιά που τελείωσε την Παρασκευή, η κα Καραγιαννίδου λέει ότι «οι διαθέσεις φάνηκαν από την αρχή της σχολικής χρονιάς. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ο αποκλεισμός των προνηπίων από τα δημόσια σχολεία που έγινε και στην Ξάνθη και είχε ως επίπτωση να μείνουν προνήπια στα σπίτια τους». Και αναδεικνύοντας ως κύριο χαρακτηριστικό αυτής της περιόδου «τον αγώνα για το μπλοκάρισμα της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας και της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού», δηλώνει: «Είναι ένα θέμα που έγκαιρα θέσαμε ως ΠΑΜε. Πολύ πριν γίνει νόμος είπαμε ότι πρέπει να υπάρξει ένα κοινό πλαίσιο για το μπλοκάρισμα της διαδικασίας, που τότε δεν είχε γίνει δεκτό. Μέσα στη Δ.Ο.Ε. και στο σύλλογό μας στην Ξάνθη υπάρχουν δυνάμεις της Π.Α.Σ.Π. και της Δ.Α.Κ.Ε. που καλλιεργούν ακόμη και τώρα αυταπάτες, ζητώντας όχι αυτή αλλά μια άλλη, καλή αξιολόγηση! Αυτό που λέμε εμείς είναι ότι μέσα στο σωματείο δεν μπορούν να είναι αξιολογητές και αξιολογούμενοι. Επίσης, έχουμε προειδοποιήσει έγκαιρα για τον ρόλο των διευθυντών και στελεχών της εκπαίδευσης στην αξιολόγηση. Οι διευθυντές δεν θα λειτουργούν πλέον ως συντονιστές της παιδαγωγικής και εκπαιδευτικής λειτουργίας, δεν θα είναι οι συνάδελφοι που γνωρίζουμε. Αλλά θα είναι μάνατζερ, αξιολογητές σήμερα που αύριο θα υπογράψουν ακόμη και την απόλυση συναδέλφων». Και τονίζει ότι «το ΠΑΜε εκπαιδευτικών ζητά από τους διευθυντές να μην μπουν σ’ αυτή τη διαδικασία αλλά να παραιτηθούν από τη θέση του διευθυντή, κάτι που πολλοί συνάδελφοι έκαναν και έδειξαν ότι είναι με το μέρος των εργαζόμενων».
Κλείνοντας τη συνομιλία μας και συνοψίζοντας, η εκπαιδευτικός λέει: «Αυτό που προωθείται είναι το νέο σχολείο, η συρρίκνωση της δημόσιας δωρεάν παιδείας, η αλλοίωση του χαρακτήρα του σχολείου. Πρόκειται για μια προώθηση του διαφοροποιημένου, ταξικού σχολείου».