Η Κατίνα Βεΐκου-Σεραμέτη γεννήθηκε στους Επιβάτες της Ανατολικής Θράκης το 1912. Καταγόταν από ευκατάστατη ναυτική οικογένεια η οποία ακολούθησε την τύχη του ελληνισμού κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1922 και έγινε πρόσφυγας στη μητροπολιτική Ελλάδα. Το 1931 αποφοίτησε από το Διδασκαλείο Θεσσαλονίκης και αμέσως διορίστηκε ως η πρώτη δασκάλα του χωριού Μύκη. Ασχολήθηκε από μικρή ηλικία με τη συλλογή λαογραφικού υλικού της Ανατολικής Θράκης και ιδιαίτερα των Επιβατών, ενώ αργότερα ασχολήθηκε και με την καταγραφή λαογραφικού υλικού της Ξάνθης. Είχε εκδώσει πολλές ποιητικές συλλογές, ενώ έγραφε συστηματικά και στο ξανθιώτικο λαογραφικό περιοδικό «Θρακικά Χρονικά» άρθρα που αφορούσαν στη λαογραφία της Ξάνθης αλλά και των Επιβατών. Το 1952 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο της “Εν Αθήναις Γλωσσικής Εταιρείας“. Η προσφορά της στα πολιτιστικά δρώμενα της Ξάνθης γίνεται ιδιαίτερα αισθητή μέσα από τη συμμετοχή της στην ίδρυση και μετέπειτα λειτουργία της Φ.Ε.Ξ.