Το έγκριτο περιοδικό αποδίδει τα παρατηρούμενα στην Ελλάδα στο στενότερο περιθώριο για διορισμούς και για πελατειακές σχέσεις, σημειώνοντας ότι “παρά το θετικό κλίμα η αισιοδοξία δεν μοιάζει να περνά και στο μεγαλύτερο τμήμα των ψηφοφόρων». Προσθέτει δε ότι η ανεργία παραμένει στα ύψη στον ιδιωτικό τομέα, ότι οι μισθοί καταβάλλονται με καθυστέρηση και πως το 35% των Ελλήνων ζει σε συνθήκες φτώχειας». «Δεν είναι λοιπόν να απορεί κανείς που το πελατειακό ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει καταρρεύσει» γράφει το περιοδικό. «Κάποτε ήταν ευθύνη του πολιτικού να βρει στους ψηφοφόρους του δουλειά στο δημόσιο και μάλιστα ορισμένοι πολιτικοί είχαν επεκταθεί και στον ιδιωτικό τομέα».
Προεκτείνοντας το ζήτημα, σημειώνει ότι οι ψηφοφόροι έχουν στραφεί σε «περιθωριακά “αντισυστημικά” κόμματα που υποστηρίζουν ακραίες λύσεις για τα οικονομικά προβλήματα της χώρας», γράφοντας ότι “έχουν εμφανιστεί «δύο μετριοπαθείς κεντροαριστερές δυνάμεις –η Ελιά και το Ποτάμι– που στοχεύουν να τραβήξουν δυνάμεις από εκεί που έχει χάσει το ΠΑΣΟΚ”. Σχετικά με την πρώτη σχολιάζει ότι υποστηρίζεται από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος «αντιμάχεται τις απόπειρες του Γιώργου Παπανδρέου να διεκδικήσει ξανά ηγετική θέση». Όσο για το Ποτάμι, ο “Economist” αναφέρει ότι «ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι στηρίζεται από επιχειρηματικά συμφέροντα που είναι αποφασισμένα να σταματήσουν τον ΣυΡιζΑ και ίσως να εξαναγκάσουν τον Αντώνη Σαμαρά σε πρόωρες εκλογές φέτος».
Τέλος, το περιοδικό σημειώνει ότι οι δημοσκοπήσεις δίνουν ελαφρό προβάδισμα στον ΣυΡιζΑ και πως “η Νέα Δημοκρατία έχει αποδειχθεί το κόμμα με τις μεγαλύτερες αντοχές, έχοντας επιζήσει από αρκετές αλλαγές ηγεσίας, ωστόσο από την βάση ψηφόφορων της αντλεί και η Χρυσή Αυγή”.