“34 τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. 35 ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, 36 γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με. 37 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; 38 πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; 39 πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε; 40 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. 41 τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. 42 ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, 43 ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. 44 τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; 45 τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. 46 καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον”.
Και πρέπει, νομίζω, να είναι εκεί όλοι αυτοί που ισχυρίζονται ότι είναι χριστιανοί αλλά το στόμα τους στάζει δηλητήριο για τους πρόσφυγες, όλοι αυτοί του “ναι μεν αλλά”, όλοι αυτοί που τον ξένο δεν τον περιμάζεψαν, τον γυμνό δεν τον έντυσαν, τον πεινασμένο δεν τον τάισαν, τον διψασμένο δεν τον πότισαν, τον ασθενή και τον φυλακισμένο δεν τον επισκέφτηκαν, και ν’ ανοίξουν καλά τα αυτιά τους.
Και πρέπει, νομίζω, να είναι εκεί και όλοι εκείνοι, χριστιανοί και μη, που στέκονται αλληλέγγυοι στον ξένο, στον πεινασμένο και τον διψασμένο, τον ασθενή και τον φυλακισμένο. Γιατί αυτούς αφορά η ζωή η αιώνιος, παράδεισος για τους χριστιανούς, ιστορική παρακαταθήκη για τους υπόλοιπους. Αυτοί είναι οι δίκαιοι. Γιατί, τι άλλο είναι η δικαιοσύνη παρά η αγάπη για τον συνάνθρωπο;
Και ίσως, αν τα βλέμματα των μεν και των δε συναντηθούν -η αισιόδοξη πλευρά μου λέει- ίσως οι πρώτοι χαμηλώσουν το βλέμμα, και -ίσως- ενωθούν κι αυτοί με τους δεύτερους, στο μυαλό και στην πράξη. Αμήν! (για να μείνω και στο πνεύμα του κειμένου).
Μαριάννα
πηγή: pitsirikos