Η “Eldorado Gold” είναι η μεγαλύτερη ξένη παραγωγός χρυσού στην Κίνα και μια από τις ελάχιστες ξένες μεταλλευτικές εταιρείες που κατάφεραν να εδραιωθούν δημιουργώντας καλές σχέσεις με το κινεζικό καθεστώς. Τώρα η εταιρεία εγκαταλείπει τα τρία ενεργά και το ένα υπό ανάπτυξη μεταλλεία χρυσού που είχε στην Κίνα, για να επικεντρωθεί σε έργα χαμηλότερου κόστους όπως οι Σκουριές, η Ολυμπιάδα και το Πέραμα στην Ελλάδα.
Το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει χαμηλότερο κόστος παραγωγής χρυσού από την Κίνα δεν φάνηκε να ανησύχησε κανέναν από όσους χάρηκαν για την προτίμηση που δείχνει η καναδική πολυεθνική στη χώρα μας σε σχέση με τον ασιατικό γίγαντα. Ας δούμε όμως τι σημαίνει αυτό.
Η “Eldorado” περηφανεύεται ότι είναι εταιρεία «χαμηλού κόστους», με τα μεταλλεία της να βρίσκονται σε χώρες με «χαλαρή» περιβαλλοντική και εργατική νομοθεσία, όπως Κίνα, Τουρκία, Ρουμανία, Βραζιλία και Ελλάδα. Ειδικά η Κίνα φημίζεται για την πλήρη απουσία μέτρων ασφαλείας και προστασίας του περιβάλλοντος, που χαρακτηρίζει όλη τη βιομηχανία της και όχι μόνο τη μεταλλευτική. Αν μια ξένη εταιρεία καταφέρει να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του καθεστώτος -και η “Eldorado” είναι μία από αυτές- η Κίνα είναι μια «φτηνή» χώρα για να παράγει οτιδήποτε. Οι χαμηλοί μισθοί, τα πολύ χαμηλά στάνταρντς υγιεινής και ασφάλειας και το αδύναμο νομικό καθεστώς, την κάνουν ιδανικό τόπο για εταιρείες που θέλουν να λειτουργούν χωρίς πολλούς περιορισμούς και με χαμηλό κόστος. Διεφθαρμένοι τοπικοί υπάλληλοι είναι πάντα πρόθυμοι να ρίξουν το κόστος ακόμα χαμηλότερα. Με δεδομένη την πανθομολογούμενη εκτεταμένη διαφθορά στην Κίνα, αυτό μάλλον σημαίνει ότι ένας ξένος επενδυτής θα πρέπει να διαθέτει όχι μόνο ικανότητες διπλωματίας αλλά και ιδιαίτερη «γενναιοδωρία». Εκτός όλων των άλλων, η “Eldorado” ενίσχυσε έμπρακτα τα αποικιοκρατικά συμφέροντα της Κίνας στο κατεχόμενο Θιβέτ, αφού το ένα από τα μεταλλεία της “Eldorado” που τώρα πωλείται (το Tanjianshan) βρίσκεται στο Θιβέτ.
Το «φτηνή» λοιπόν είναι σε πολλά εισαγωγικά: η Κίνα είναι φτηνή για τους επενδυτές γιατί είναι πρόθυμη να εξωτερικεύσει το κόστος προστασίας του περιβάλλοντος και των εργαζομένων. Στον κλάδο των μεταλλείων το αποτέλεσμα είναι μονότονα επαναλαμβανόμενα δυστυχήματα με πολλές δεκάδες νεκρούς μεταλλωρύχους το καθένα – δείτε για παράδειγμα αυτό εδώ σε κρατικό μεταλλείο χρυσού στο Θιβέτ που στοίχισε τη ζωή σε 83 μεταλλωρύχους.
Και παρ’ όλα αυτά, στην Ελλάδα το κόστος παραγωγής χρυσού είναι ακόμα χαμηλότερο και γι’ αυτό μας προτιμά η εταιρεία του κ. Ράιτ. Όσοι νομίζουν ότι αυτό είναι κολακευτικό για τη χώρα μας, ας το ξανασκεφτούν. Το κόστος που δεν πληρώνει η “Eldorado” θα το πληρώσει ο τόπος μας και εμείς.
πηγή: antigold