Το φεστιβάλ δίνει τη δυνατότητα στους ισπανόφωνους να εξασκήσουν τη γλώσσα, ενώ στο σινεφίλ κοινό να γνωρίσει ταινίες που θα ήταν αδύνατο να παρακολουθήσει στις κινηματογραφικές αίθουσες της πόλης. Πρόκειται για πέντε εξαιρετικές ισπανικές ταινίες με πολλά βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ, που παρουσιάζονται με ελληνικούς υπότιτλους. Είσοδος δύο ευρώ – οικονομική ενίσχυση του μουσείου.
Με τις προβολές να ξεκινούν στις 21.00, το πρόγραμμα είναι το ακόλουθο:
Πέμπτη 25 Μαΐου: “Στοκχόλμη”, Rodrigo Sorogoyen (2013, 89’)
Με τους Άουρα Γκαρρίδο και Χαβιέρ Περέιρα.
Ένα βράδυ σε μια ντισκοτέκ, βλέπεις μια κοπέλα και την ερωτεύεσαι κεραυνοβόλα. Της το λες αλλά δεν σου δίνει σημασία. Επιμένεις και καταφέρνεις να περάσεις τη νύχτα μαζί της. Την πείθεις και καταλήγετε στο κρεββάτι. Τι συμβαίνει αν την επομένη δεν είναι η κοπέλα που φαινόταν; Ένα βράδυ σε μια ντισκοτέκ, είσαι κουρασμένη κι έρχεται ο τυπικός πέφτουλας που λέει ότι σ’ ερωτεύτηκε. Του λες να φύγει, αλλά επιμένει. Διαπιστώνεις ότι δεν είναι ο τυπικός πέφτουλας, είναι χαριτωμένος, γοητευτικός κι επιπλέον ερωτευμένος. Σ’ αρέσει και αφήνεσαι να περάσεις τη νύχτα μαζί του. Τι συμβαίνει αν την επομένη δεν είναι ο νεαρός που φαινόταν;
Η ταινία έχει κερδίσει βραβεία Γκόγια και Φερόθ και Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μάλαγα. Κατάλληλη για ηλικίες άνω των 16 ετών. Tráiler: https://www.youtube.com/watch?v=nLQRC2AVFcw
Παρασκευή 26 Μαΐου: “Η πληγή”, Fernando Franco (2013, 99’)
Με τους Μαριάν Άλβαρεθ, Μανόλο Σόλο, Ροσάνα Παστόρ, Ραμόν Μπαρέα, Αντρές Χερτρούδιξ, Ραμόν Αγκίρρε, Λουίς Καγιέχο.
Η 28χρονη Άννα αισθάνεται χρήσιμη και ικανοποιημένη με τη δουλειά της, όπου βοηθάει άλλους ανθρώπους. Αλλά πέρα από το εργασιακό της ωράριο έχει σοβαρά προβλήματα στις σχέσεις της με τους άλλους. Είναι κοινωνικά απότομη, ακόμα κι επιθετική, με τους πιο κοντινούς κι αγαπημένους της. Δεν μπορεί να ελέγξει τη συμπεριφορά και τα συναισθήματά της που την κάνουν να υποφέρει, να ταράζεται και να νοιώθει ενοχές. Κατά βάθος το μόνο που θέλει είναι να αισθάνεται καλά με τον εαυτό της και τους άλλους, να είναι ευτυχισμένη. Σιγά-σιγά γίνεται όλο και πιο αυτοκαταστροφική, μέχρι που αυτοτραυματίζεται και νοιώθει όλο και πιο απομονωμένη. Η Άννα πάσχει απ’ αυτό που οι ψυχίατροι ονομάζουν οριακή διαταραχή προσωπικότητας ή συμπεριφορά borderline, Αλλά εκείνη δεν το ξέρει.
Η ταινία έχει κερδίσει πολλά βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ στην Ισπανία στη Γαλλία και στο Μεξικό. Κατάλληλη για ηλικίες άνω των 16 ετών. Tráiler: https://www.youtube.com/watch?v=FR6r7hlguOk
Σάββατο 27 Μαΐου: “Η γλώσσα της πεταλούδας”, José Luis Cuerda (1999, 96’)
Με τους: Manuel Lozano, Fernando Fernán Gómez, Uxía Blanco.
Βασισμένη σε τρία διηγήματα του Μανουέλ Ρίβας γραμμένα το 1996, η ταινία του Χοσέ Λουίς Κουέρδα αφηγείται την ιστορία του Μόντσο, ενός οκτάχρονου αγοριού που στα τέλη του ’36 πηγαίνει στο σχολείο ξεκινώντας τη θητεία του στη μάθηση και στη ζωή, με καθοδηγητή τον ιδιόρρυθμο δάσκαλό του. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, αρχή του ισπανικού εμφυλίου πολέμου, οι αξίες και οι αρχές που ο δάσκαλος τού έχει εμφυσήσει θα ανατραπούν, καθώς θα παρακολουθήσει τον στραγγαλισμό της δημοκρατίας από το καθεστώς του Φράνκο και θα «υποστεί» μια βίαιη και τραυματική ενηλικίωση.
Tráiler: https://www.youtube.com/watch?v=Eb6t0hryzJ4
Κυριακή 28 Μαΐου: “Σακρομόντε – Οι σοφοί της φυλής”, Chus Gutiérrez (2014, 94’)
Ντοκιμαντέρ με τους Curro Albaycin (Francisco Guardia Contreras), La Porrona (Dolores Fernández Rodríguez), La Mona (Angustias Ruiz Navarro)…
Το Σακρομόντε και οι σπηλιές του υπήρξαν πηγή έμπνευσης για καλλιτέχνες όπως ο Ντεμπυσύ, ο Γκλίνκα, και ο Λόρκα και εξακολουθεί να αποτελεί πόλο έλξης και τουρίστες και εκλεκτούς επισκέπτες της Ισπανίας. Το ντοκιμαντέρ αναβιώνει τη μνήμη της πιο φλαμένκο γειτονιάς στη Γη: του Σακρομόντε. Δια των επιζώντων της χρυσής εποχής του που χάθηκε, των ηλικιωμένων ανδρών και γυναικών που ασχολήθηκαν με το φλαμένκο, θα διανύσουμε το παρελθόν για να ξαναβρούμε τις ρίζες τους και τις αναμνήσεις τους. Επί διακόσια χρόνια στο Σακρομόντε, στις σπηλιές που βρίσκονταν στις πλαγιές του, κατοικούσαν οι τσιγγάνοι, οι οποίοι το προτίμησαν επειδή πήγαιναν πολύ προσκυνητές στο αβαείο του Σακρομόντε, που αποτελούσαν πηγή εσόδων γι’ αυτούς. Το φλαμένκο δεν έγινε απλώς μέσο διασκέδασης των προσκυνητών και για να κερδίζουν τα προς το ζην, αλλά μια τέχνη που μεταδίδεται από τους γονείς στα παιδιά. Στη δεκαετία του ’60 η γειτονιά έφρασε στο αποκορύφωμά της, με 4.000 κατοίκους που ασχολούνταν όλοι με το φλαμένκο, όλοι ήξεραν να παίζουν κιθάρα, να τραγουδούν ή να χορεύουν. Οι πλημμύρες του 1963 προκάλεσαν την μετεγκατάσταση όλων των κατοίκων της γειτονιάς και η οικογένεια του φλαμένκο διασκορπίστηκε σε άλλες περιοχές της Γρανάδας, με αποτέλεσμα να μην ξαναϋπάρξει αυτό το κλίμα του συλλογικού χορού και του τραγουδιού που μεταδιδόταν από γενιά σε γενιά.
Στα ισπανικά με υποτίτλους στα ελληνικά. Κατάλληλο για όλους. Tráiler: https://www.youtube.com/watch?v=0sYNnvyroGU
Δευτέρα 29 Μαΐου: “Άνθρωποι στον χώρο”, Juan Cabestany (2013, 77’).
Με τους Μαριμπέλ Βερντού, Αδριάνα Ουγάρτε, Αλμπέρτο Σαν Χουάν, Αντόνιο ντε λα Τόρρε, Σαντιάγο Σεγούρα, Κόκε Μάγια, Ερνέστο Αλτέριο, Χαβιέρ Γκουτιέρρεθ, Κάρλος Αρέθες, Ιρένε Εσκολάρ, Χουλιάν Βιγιαγράν, Ραούλ Αρέβαλο, Ρομπέρτο Άλαμο, Εύα Λιοράκ, Εντουάρ Φερνάντεθ, Χβιέρ Μποτέ, Τριστάν Ουγιόα, Ντιέγο Μπαρτίν κ.α.
Ένα καλειδοσκοπικό διήγημα που διατρέχει με φαινομενικά τυχαίο τρόπο την κωμωδία, το δράμα, την κοινωνική ιστορία, τον τρόμο και τον σουρρεαλισμό, με έναν κοινό παρονομαστή: την απεριόριστη ποιητικότητα την ανθρώπινης φύσης μπροστά στις επιθέσεις του παράξενου και του χαοτικού. Μια φιλόδοξη ταινία που περιλαμβάνει πάνω από είκοσι σύντομες σκηνές διαφορετικών θεμάτων και ύφους. Δεν υπάρχει κοινό στοιχείο, αντιθέτως η αυθαιρεσία είναι αυτή που δίνει την εντύπωση της ενότητας στην αφήγηση.
Κατάλληλη για όλους. Tráiler: https://www.youtube.com/watch?v=ISxvy0_Yr08