Η διάταξη περικόπτει τα επιδόματα ανεργίας, αλλά –κυρίως- ενοχοποιεί τον άνεργο στο συλλογικό υποσυνείδητο, αφήνοντας να εννοηθεί ότι στην πραγματικότητα δεν θέλει να βρει δουλειά! Κι αυτό γιατί ένας άνεργος που δεν θα καταφέρει να εργαστεί για δεκαοκτώ ώρες ή να εξασφαλίσει μεροκάματο που αντιστοιχεί στο 23% ενός επιδόματος ανεργίας μέσα σε περίοδο 65 ημερών, θα τιμωρείται με περικοπή 4,65% του επιδόματός του, δηλαδή μίας «ημέρας ανεργίας». Περισσότερο από όλους αναμένεται να πληγούν άνεργοι μεγάλης ηλικίας, αλλά και όσοι διαμένουν μακριά από τα αστικά κέντρα, με τις πραγματικά ελάχιστες ευκαιρίες εργασίας τους να περιορίζονται ακόμα περισσότερο στη διάρκεια του χειμώνα.