Στην ταξική πάλη για την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας πήραν μέρος και οι Σοβιετικοί πολίτες ελληνικής καταγωγής, με συνδρομή σε όλα τα πεδία της ανθρώπινης δραστηριότητας (πολιτική, κοινωνία, γράμματα, τέχνες, επιστήμες).
Το 1939 πάνω από ένας στους δέκα Έλληνες της Ε.Σ.Σ.Δ. ήταν κάτοχος διπλώματος ανώτατης εκπαίδευσης (την ίδια στιγμή μάλιστα που στην Ελλάδα σχεδόν οι μισοί πρόσφυγες ήταν αναλφάβητοι και το ένα τρίτο των εργαζομένων στη βιομηχανία της πρωτεύουσας ήταν παιδιά). Υπήρξαν χιλιάδες διακρίσεις Σοβιετικών Ελλήνων στα πεδία των μαχών του β’ παγκόσμιου πολέμου (με τουλάχιστον εννέα εξ αυτών να λαμβάνουν την ύψιστη τιμή του τίτλου του “Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης”). Στο ελληνικό χωριό Ντάγκβα της Αντζαρίας, ως το 1950 είχαν απονεμηθεί συνολικά 126 μετάλλια και παράσημα της Ε.Σ.Σ.Δ. σε κολχόζνικους αγρότες, καθιστώντας το ένα από τα πρωτοπόρα χωριά στη μάχη της παραγωγής κατά τη μεταπολεμική περίοδο.
Το 1940 και το 1946 ο επιφανής Σοβιετικός Έλληνας σκηνοθέτης Αλέξανδρος Σγουρίδης τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο της Ε.Σ.Σ.Δ. (μια ακόμη φορά προτάθηκε και προσωπικά από τον ίδιο τον Ι.Β. Στάλιν). Ακόμη, υπήρξε πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Επιστημονικού Κινηματογράφου, βραβευμένος στα διεθνή φεστιβάλ της Βενετίας το 1946 και του Κάρλοβι Βάρι το 1950. Το 1947 ο διακεκριμένος Σοβιετικός Έλληνας μουσικός Οδυσσέας Δημητριάδης ανέλαβε τη θέση του αρχιμαέστρου της Κρατικής Συμφωνικής Ορχήστρας της Τιφλίδας, ενώ το 1980 επιμελήθηκε την τελετή έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Μόσχας. Το 1937-1939 ο επίσης διακεκριμένος Σοβιετικός Έλληνας καλλιτέχνης Μιχαήλ Τσουλάκης διετέλεσε διευθυντής της Φιλαρμονικής του Λένινγκραντ ενώ το 1951-1952 υπήρξε αντιπρόεδρος της Επιτροπής για την Τέχνη του Υπουργικού Συμβουλίου της Ε.Σ.Σ.Δ. Η νεαρή Ελληνίδα αγρότισσα Πάσα Αγγελίνα, επικεφαλής μιας πρωτοπόρας ομάδας γυναικών «τρακτεριστών», εξελίχθηκε σε πανσοβιετικό σύμβολο του πνεύματος πρωτοβουλίας, μαχητικότητας και εφευρετικότητας στην αγροτική παραγωγή. Στα 24 χρόνια της τιμήθηκε με το παράσημο Λένιν, ενώ το 1937 εκλέχθηκε στο Ανώτατο Σοβιέτ της Ε.Σ.Σ.Δ. (έτσι η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής εκλέχθηκε στην Ε.Σ.Σ.Δ. και όχι στην καπιταλιστική Ελλάδα, όπου τότε οι γυναίκες δεν είχαν καν το δικαίωμα της ψήφου στις εθνικές εκλογές).Ο σταχανοφικός Γιάννης Ποπαντόπουλος, το 1936 εξαιρόταν στον σοβιετικό τύπο έχοντας αυξήσει τη νόρμα του ως τορναδόρος κατά 280%.
Αυτά και πολλά ακόμα παραδείγματα επιβεβαιώνουν πως η Ε.Σ.Σ.Δ. υπήρξε υπόδειγμα ανάπτυξης, φιλίας και ισότιμης συμβίωσης των εκατό και πλέον εθνοτήτων που τη συναπάρτιζαν, καταπολεμώντας κάθε μορφή εθνικής καταπίεσης, σοβινισμού, εθνικισμού, φυλετισμού κ.ο.κ.