Το τραγούδι το παίζουν πότε με λόγια (στη μακεδονική γλώσσα, φυσικά) και πότε χωρίς λόγια, όμως όλοι ξέρουν πως πρόκειται για το τραγούδι της Μίρκας. Δείτε για παράδειγμα εδώ και εδώ.
Ο λαός μιας εθνικής μειονότητας εξακολουθεί να τιμά μια κομμουνίστρια ηρωίδα (πράγμα σπάνιο στη δική μας παράδοση, για ευνόητους λόγους) και η ηγεσία του Περισσού που προσπαθεί να καπηλευτεί την ιστορία του Κ.Κ.Ε., του Ε.Α.Μ.-Ε.Λ.Α.Σ. και του Δ.Σ.Ε., λέει σ’ αυτόν τον λαό πως δεν αποτελεί εθνική μειονότητα και πως η μακεδονική γλώσσα που μιλάει αυτός ο λαός δεν υπάρχει, είναι ένα… σερβοβουλγαρικό ιδίωμα!