Ενώ στις περιοχές ζαχαροκάλαμου ολόκληρης της Ινδίας ο μέσος όρος των γυναικών που έχουν αφαιρέσει τη μήτρα τους κυμαίνεται στο 3,2%, το ποσοστό μέσα σε τρία χρόνια είναι 36% και από την αρχή του 2019 είναι 21% στις εργαζόμενες στα χωράφια, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της περιφερειακής κυβέρνησης.
Παράλληλα με την αύξηση της παραγωγικότητας και των κερδών για τους εργοδότες, αναπτύσσεται και ένα νέο είδος «βιομηχανίας» χειρουργικών επεμβάσεων, αφού το 85% γίνονται σε ιδιωτικές κλινικές. Υπάρχουν περίπου δέκα ιδιωτικές κλινικές στην περιοχή εκ των οποίων λίγες διαθέτουν γυναικολόγο, ενώ το κόστος του χειρουργείου εννοείται ότι το επωμίζονται οι ίδιες οι γυναίκες και οι οικογένειές τους.
Όπως αναφέρουν σε ρεπορτάζ του “Al Jazeera” τα θύματα της καταναγκαστικής υστερεκτομής, κατέβαλαν στις κλινικές από 20.000 ως 40.000 ρουπίες, δηλαδή από 250 ως πεντακόσια ευρώ. Το ποσό είναι υπέρογκο, αφού οι εργαζόμενες πληρώνονται από 30.000 ως 35.000 ρουπίες (380 ως 453 ευρώ) για όλη την περίοδο συγκομιδής.
“Δεν ήταν εύκολη η απόφαση, αλλά ο σύζυγός μου με ενθάρρυνε να το κάνω επειδή ο πόνος επηρέαζε τη δουλειά μου, όμως η υστερεκτομή μού προκάλεσε ορμονική ανισορροπία και έβαλα πολλά κιλά“, λέει η (37χρονη σήμερα) Pushpa.
Πέραν της αντίληψης ότι η εμμηνόρροια εμποδίζει την εργασία, οι αδίστακτοι γιατροί για να πείσουν τις γυναίκες να προχωρήσουν στις επεμβάσεις, χρησιμοποιούν τον κίνδυνο του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.
Η Beed είναι μια περιοχή επιρρεπής στην ξηρασία, όπου η κοπή ζαχαροκάλαμου αποτελεί την κύρια πηγή εισοδήματος. Η έλλειψη σχολικής φοίτησης και ειδικά των γυναικών αφήνει τη γεωργική εργασία ως τη μόνη επιλογή και δεν τις παρέχει γνώση των δικαιωμάτων τους και της διαδικασίας υστερεκτομής. Στη διάρκεια της περιόδου συγκομιδής του ζαχαροκάλαμου από τον Οκτώβριο ως τον Μάρτιο, οι γυναίκες ξυπνούν στις τέσσερις το πρωί για να κάνουν φαγητό για την οικογένειά τους. Η εργάσιμη ημέρα ξεκινά στις έξι το πρωί και τελειώνει γύρω στο ηλιοβασίλεμα. Η εργασία στα χωράφια είναι σκληρή και απαιτεί μεγάλη αντοχή, ενώ αν οι γυναίκες έχουν ανάγκη να ουρήσουν, το κάνουν συνήθως στα χωράφια επειδή τα μεγάλα διαλείμματα επιφέρουν πρόστιμο. Μετά το κόψιμο του ζαχαροκάλαμου, οι γυναίκες κουβαλούν τα φορτία στα κεφάλια τους.