Και για όσους δεν… αντελήβησαν, ομιλούμε περί την αξεπέραστη ποίηση της αστικής (πρώην βουκολικής) τάξης που μας αφήνει άφωνους. Κάποτε ήταν ο Σπύρος Βούγιας και είχαμε αναγκαστεί να τα αφήσουμε όλα στην άκρη και να του αφιερώσουμε εκτενή δημοσιεύματα. Σήμερα είναι ο Τάσος Κουράκης, γέννημα-θρέμμα της περί τον ΣυΡιζΑ κοσμοθεωρίας και των καιρών.
Ανατριχιάστε μαζί μας: «Δεν είναι ότι κόβω τα στήθη μου / για να συναντηθώ μαζί του / είναι ότι εκείνος ξεριζώνει το αιδοίο του / και γίνεται ένα μαζί μου / σε παραλληλία αφής». Μακαρίζουμε την τύχη των κατοίκων του κλεινού άστεως που βρέθηκαν στην παρουσίαση της προπερασμένης Τρίτης. Και μάλιστα στον “Ιανό”, που όσο κάποιοι σκεπτόμενοι εργάτες του λόγου τού στρέφουν την πλάτη μετά τις ατέλειωτες αμαρτίες του, άλλο τόσο κάποιοι βάζουν πλάτη, χέρια, πόδια, και διάφορα άλλα μέλη…
Για τους μη ενημερωμένους ή μη διανοούμενους, αναφέρουμε ότι ο Τάσος Κουράκης έχει πλήξει την ποίηση με άλλες έξι συλλογές στο διάβα των χρόνων. Χωρίς ωστόσο να εμπίπτει στις διατάξεις του αντιτρομοκρατικού νόμου…