Καταγγέλλοντας αυτή την απόφαση, ο Δημοκρατικός Σύλλογος Γυναικών Μαγνησίας σημειώνει ότι «αντιλαμβάνεται ο κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος ότι αυτός ο λόγος είναι απλά μια δικαιολογία και δεν σκέφτονται καθόλου, αν και είναι γονείς, ότι με τη στάση τους αποστερούν στα προσφυγόπουλα που κυνηγημένα απ’ τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο έχασαν την πατρίδα τους και το δικαίωμα στη μόρφωση», προσθέτοντας: «Έχουμε χρέος όλοι μας, γονείς, εκπαιδευτικοί, μαθητές, φοιτητές, να αντιτάξουμε τη δική μας αλληλεγγύη απέναντι στους πρόσφυγες. Να δυναμώσουμε την κοινή πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους που σπέρνουν τον θάνατο και την προσφυγιά».
Αυτοί που αντιδρούν για τη φοίτηση των προσφυγόπουλων στο σχολείο και όχι μόνο, ας διαβάσουν το παρακάτω ποίημα που έγραψαν μόνα τους τα παιδιά που ζουν στου «Μόζα»» (σ.σ. το πρώην εργοστάσιο στον Βόλο που στεγάζει πρόσφυγες): “Τα παιδιά του Αλσάμ (Συρίας). Τι έχουμε κάνει και μας σκοτώνετε; Τι έχουμε κάνει και μας καίτε τα σπίτια σκοτώνοντας τα όνειρά μας; Τι φταίμε εμείς που είμαστε μικρά παιδιά; Γιατί να μην έχουμε παιδεία όπως όλα τα παιδιά του κόσμου; Δικαιούμαστε να ζούμε και να ονειρευόμαστε και να πραγματοποιούμε μεγαλώνοντας τα όνειρά μας. Κόσμε γιατί δε μας προσέχετε και μας αφήνετε μπροστά στα όπλα; Θέλουμε ειρήνη κι όχι να μας κάψετε μέσα στα σπίτια μας. Ειρήνη, Ελευθερία, Αξιοπρέπεια. Έτσι θέλουμε να ζούμε εμείς τα παιδιά του Αλσάμ! Έτσι θέλουμε να ζούμε εμείς τα παιδιά της Συρίας!“
πηγή: antinazizone