Ένα βιβλίο που μας φέρνει κοντά σε λησμονημένες αξίες και ξεχασμένους πολιτισμούς. Ο ινδιάνος (εξέχων εκπρόσωπος των ιθαγενών λαών) αντικρίζει γεμάτος σεβασμό τη φύση και παραμένει ευσεβής σε κάθε πτυχή της ζωής του. Δεν είναι ο πολεμοχαρής της αμερικανικής κινηματογραφικής προπαγάνδας, η οποία αποσκοπούσε στην απενοχοποίηση των σφαγέων κατακτητών (τακτική που συνεχίζεται ως τις μέρες μας απέναντι στους ιθαγενείς λαούς).
Η σπουδαιότητα της ποίησης και του τραγουδιού είναι μεγάλη γι’ αυτόν κι είναι ελάχιστες οι πράξεις και τα γεγονότα που δεν συνοδεύονται από κάποιο τραγούδι. Ολόκληρη η ποίηση και η τέχνη του ινδιάνου είναι συμβολική κι εμπεριέχει στοιχεία που σ’ εμάς θα χρειαζόταν πολλαπλάσια εκφραστική έκταση για να αποδοθούν. Πρόκειται για ένα σημείο στο οποίο εστιάζει αυτό το βιβλίο, τα κείμενα και την επιμέλεια της ύλης του οποίου έχει ο σπουδαίος “monsieur Macedoine” Λεωνίδας Χρηστάκης. Υπάρχει ένας περιεκτικός πρόλογος από κείμενα του 1905 της Νάταλι Κέρτις, ιστορικά στοιχεία για πάμπολλες ινδιάνικες φυλές και κάποια τραγούδια, αφηγήσεις και μύθοι τους. Εκπληκτικά είναι τα κοινωνικοπολιτικά κείμενα στο τέλος του βιβλίου (“Η μεγάλη πορεία” και “Ο ινδιάνος που μίλησε”) που αποκαθιστούν με μοναδικό τρόπο τη χαλκευμένη ιστορία στα παραπληροφορημένα κι αδιάφορα κεφάλια της Δύσης και θα μπορούσαν ν’ αποτελέσουν μπροσούρες μιας από τις υγιέστερες μορφές επανάστασης. Η αναγκαιότητα της οποίας διαφαίνεται καθαρότερα, όσο ο σύγχρονος άνθρωπος απομακρύνεται από τον σεβασμό της ζωής, από τη φύση, τη γνώση, τη συνέχεια αυτού που καλείται παράδοση και τις απλές λειτουργίες που συνιστούν τον πολιτισμό. Μια απομάκρυνση που οδηγεί στο σημείο όπου η ιστορία επαναλαμβάνεται, άλλοτε ως φάρσα κι άλλοτε ως αναπόδραστη αναγκαιότητα.