Ο γράφων είναι σαφώς ταγμένος στην υπεράσπιση του χρονογραφήματος το οποίο -μεταξύ άλλων- υπηρετεί, πρεσβεύοντας σθεναρά ότι δεν πρέπει επ’ ουδενί να λείπει από κάθε εφημερίδα (μιλάμε για εφημερίδες και χρονογραφήματα κι όχι για καταναλωτικά σκουπιδολογήματα).
Και χαίρεται πολύ όταν διαβάζει στο εξώφυλλο του βιβλίου που σας παρουσιάζει, τα παρακάτω: “Εκείνοι που μιλούν περιφρονητικά για το χρονογράφημα είναι κάτι άγονοι τύποι, αναλωθέντες στην κακογλωσσιά, που τρομάζουν να γράψουν κάποτε δυο λόγια κι αυτά με ξένη φωνή. Αυτούς θα λογαριάζω; Δεν πάνε να πνιγούν! –Και τα άλλα όνειρα; -Μα και τα άλλα όνειρα. Όλα τα όνειρα!”
Έτσι, ο Γιώργος Ιωάννου συγκεντρώνει σ’ αυτό το βιβλίο τριάντα τέσσερα αξιοπρεπέστατα πεζά κείμενα, που άλλα έχουν δημοσιευτεί και άλλα όχι. Τα δημοσιευμένα προέρχονται από την εφημερίδα “Πρωινή” την περίοδο 1979-80. Τα “Κοιτάσματα” είναι κείμενα που παρακολουθούν τις αθέατες και αργές αποθέσεις της πρώτης ύλης της καθημερινότητας μέσα μας. Για πράγματα που μας ενδιαφέρουν (ή θα ‘πρεπε να μας ενδιαφέρουν), με τη διεισδυτική ματιά του χρονογράφου-συγγραφέα και με τη σαφήνεια που τον διέκρινε (τόσο, ώστε καμιά φορά να ενοχλεί). Καταγεγραμμένες σκέψεις πάνω σε θέματα όπως η επαρχία, η πόλη, τα κυριακάτικα πρωινά, τα μορφωτικά κάτεργα, οι Αρμένιοι κλπ. συνθέτουν αυτό το βιβλίο, που μοιάζει σαν μια ανασκόπηση κάποιας εφημερίδας πάνω στην εκάστοτε επικαιρότητα. Δεν είναι τυχαίο το ότι το χρονογράφημα τραβά το βλέμμα ακόμα και του αμύητου της εφημεριδοανάγνωσης. Κι αυτό το ξεφύλλισμα που μας προσφέρει το εν λόγω βιβλίο, είναι μια βουτιά στα οπισθόφυλλα ή τα δευτεροσέλιδα της φρεσκάδας και της καθημερινής ενημέρωσης, που ο κάθε εφημεριδοφάγος αναζητά.