Η επιλεκτικά μυωπική Λερναία Ύδρα

Να αγοράζεις ένα σπίτι, να ρωτάς κάθε λεπτομέρεια για το μέλλον του, να περνάς πολυετείς διαδικασίες, να τηρείς όσα ζητούνται -μέσα στα χρόνια της κρίσης- και εν τέλει να βρίσκεσαι… επί ξύλου κρεμάμενος! Επειδή αντί για ξύλο έβαλες απομίμησή του, που όμως δεν διαταράσσει σε τίποτε την αισθητική της περιοχής.

Ποια αισθητική; Καλή ερώτηση, στην οποία απαντούν οι φωτογραφίες. Και φτάνουμε στο σημείο να διώκεται ο σεβόμενος τη νομοθεσία, ενώ οι γύρω τηρούν την… ελληνική παράδοση του “κάνω ό,τι γουστάρω“!

Το ζήτημα είναι ότι με τέτοιες κινήσεις, αρχικά σβήνει οποιαδήποτε αίσθηση ισονομίας και δικαιοσύνης. Και δίνεται μια εικόνα για το κράτος που μόνο σε δομημένο οργανισμό δεν παραπέμπει. Όχι πως είναι δηλαδή…

Προς το παρόν δεν θα μπούμε στις πολλές και… ενδιαφέρουσες πτυχές αυτής της ιστορίας. Στεκόμαστε στο ότι έτσι η οικογένεια του γκρι σπιτιού της πρώτης φωτογραφίας βρίσκεται υπό δίωξη και υπό την απειλή διακοπής ρεύματος, μετά τη διακοπή εργασιών που της επιβλήθηκε επειδή “δεν τηρήθηκαν οι ειδικοί όροι δόμησης ως προς τα ξύλινα κουφώματα“. Και το ερώτημα που αβίαστα αναδύεται είναι απλό; Οι άλλοι γύρω έχουν ξύλινα κουφώματα; Αστεία πράγματα, καθώς γύρω βλέπεις σημεία και τέρατα που όχι μόνο δεν θυμίζουν ιδιαίτερη περιοχή, αλλά σε πολλές περιπτώσεις ξεπερνούν και τα εκτρώματα που βλέπει κανείς αλλού…

Μια καίρια παρέμβαση για το ζήτημα έκανε γνωστός ενεργός πολίτης της Ξάνθης και μέλος του συλλόγου κατοίκων παλιάς πόλης. Ανέβασε κάποιες φωτογραφίες εν είδει “διαγωνισμού” σε σελίδα ξανθιώτικης ομάδας στο facebook με οκτώ χιλιάδες μέλη, ζητώντας από πολίτες να καταθέσουν τις γνώμες τους (καταγράφονται εξόχως ενδιαφέροντα πράγματα) και σημειώνοντας: “Η παλιά Ξάνθη προστατεύεται με το Φ.Ε.Κ. 1037 Δ΄11-09-1996 όπου και καθορίζεται πως τα κουφώματα των κτισμάτων της πρέπει να είναι ξύλινα. Το Σαμακώβ προστατεύεται με το Φ.Ε.Κ. 261 Δ΄ 09-05- 1989 όπου καθορίζεται πως τα κουφώματα των κτισμάτων του οφείλουν να είναι ξύλινα. Συνολικά το πλαίσιο προστασίας της παλιάς Ξάνθης είναι αυστηρότερο απ’ αυτό του Σαμακώβ. Βάσει αυτών, θα έπρεπε από το 1996 στην παλιά Ξάνθη και από το 1989 στο Σαμακώβ όλες οι οικοδομές που ανεγέρθησαν να έχουν ξύλινα κουφώματα ή -σε αντίθετη περίπτωση- να μην έχουν ηλεκτρικό ρεύμα“.

Με μια απλή μονολεκτική απάντηση “ναι ή όχι” σ’ αυτή την τελευταία φράση (πρέπει να) σταματάει κάθε συζήτηση. Και να μη χρειαστεί να υπεισέλθουμε σε όσα μπορεί να εμφανίζονται ξύνοντας την επιφάνεια των πραγμάτων…