Εκεί που μας χρωστούσαν μας πήραν και το βόδι, λέει ο λαός μας.
Πάμε λίγα χρόνια πίσω, όταν οι εργαζόμενοι στη ΒιοΜε, θέλοντας να έχουμε κάποια κάλυψη (συνδικαλιστική) ζητήσαμε από το σωματείο εργατοϋπαλλήλων “ΦιλΚεραμ & Johnson” να μας εντάξει στη δύναμή του.
Όσο επίμονα κι αν βάζαμε το θέμα δεν ίδρωνε το αυτί κανενός συνδικαλιστή (γιατί από ότι φαίνεται δεν το επέτρεπε το μεγάλο αφεντικό, Φιλίππου). Η πίεση μας ήταν πιο έντονη στα μέλη του σωματείου του ΠΑΜε γιατί νομίζαμε πως ήταν πιο κοντά μας. Αυτοί επιχειρηματολογούσαν ότι το κάνει η διοίκηση του σωματείου γιατί φοβόταν πως θα άλλαζαν οι συσχετισμοί της διοίκησης αν μας έβαζαν και εμάς στο σωματείο. Αλλά από ό,τι ο χρόνος έχει δείξει, δεν είχαν καμιά διάθεση να συναδελφωθούν με εργάτες. Ανήκαν στη ΦιλΚεραμ, ήθελαν την καθαρότητά τους κατά πως δείχνουν τα πράγματα.
Παρ’ όλα αυτά η συμμετοχή των ακάλυπτων εργαζομένων της ΒιοΜε στις απεργίες ήταν πολύ μεγαλύτερη από αυτή των εργαζόμενων της ΦιλΚεραμ. Έτσι εμείς οι εργαζόμενοι στη ΒιοΜε δημιουργήσαμε το 2006 το σωματείο εργατοϋπαλλήλων της ΒιοΜε και η ενόχληση της διοίκησης της εταιρίας και του σωματείου της μητρικής ήταν πολύ μεγάλη . Από την πρώτη στιγμή άρχισε να δρα ανταγωνιστικά απέναντι στο ταξικό σωματείο της ΒιοΜε
Όσον αφορά την σημερινή ηγεσία και διοίκηση (κουμανταδόρων) του σωματείου που απαρτίζεται -μεταξύ άλλων- και από πρώην εργοδηγούς, προϊστάμενους και διευθυντές κολλητούς με την οικογένεια Φιλίππου, δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα τις προηγούμενες διοικήσεις σε υποτακτικότητα.
Δεν ήταν αυτοί που προσπαθούσαν να πείσουν τους εργαζόμενους μαζί και αντάμα με τον Γιώργο Φιλίππου και όλους τους διευθυντές πως πρέπει να πουληθεί το Τζάμπο για να πάρουν τα λεφτά τους; (το ίδιο κάνουν τώρα με το οικόπεδο).
Δεν ήταν αυτοί που προσπαθούσαν να πείσουν τους συναδέλφους πως θα ήταν καλύτερα να κλείσει το εργοστάσιο πάρα να λειτουργεί με χάσιμο για το αφεντικό; Και μετά διέδιδαν πως ο Φιλίππου έβγαλε λεφτά έξω (και με φράσεις του τύπου «εγώ τα ξέρω από μέσα»), χωρίς βέβαια να κινούνται εναντίον του μιας και δεν έχουν κάνει καμιά ενέργεια για να δεσμεύσουν περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας Φιλίππου.
Δεν είναι οι ίδιοι που τον μόνο που έβαζαν απέναντι στα συμφέροντα των εργαζομένων της ΦιλΚεραμ δεν ήταν άλλος από τους εργαζόμενους στην ΒιοΜε; Αυτοί δεν ήταν που σε έπεισαν ότι «αφού κλείνουμε εμείς να κλείσουν και αυτοί»;
Δεν ήταν οι ίδιοι που ήρθαν να παρέμβουν υπέρ της οικογένειας Φιλίππου στο δικαστήριο για να πάρει την προσωρινή διοίκηση της ΒιοΜε;
Δεν ήταν οι ίδιοι που σε έπεισαν να παραβρεθείς στην παρέμβαση του σωματίου της ΦιλΚεραμ, για να μην μπορούμε να διεκδικήσουμε με τους ίδιους όρους από την περιουσία του ομίλου ΦιλΚεραμ ισότιμα όλοι οι εργαζόμενοι;
Δεν είναι οι ίδιοι που σε έπεισαν πως το συμφέρον σου είναι να πουληθεί το οικόπεδο ενιαίο σε κάποιον που θα φτιάξει ένα πολυκατάστημα και εσύ ονειρεύεσαι να πάρεις τους μισθούς ενός χρόνου συν αποζημίωση μαζί κι αντάμα με τον Φιλίππου όπου εσύ δικαιούσαι 10.000-15.000 € και αυτός διεκδικεί 500.000 €;
Εσύ δεν είχες πειστεί πως το νερό δεν είναι κοινό αγαθό και το χρησιμοποιείς (τη διακοπή του, ως μέσο πίεσης) για να φύγουμε από το εργοστάσιο;
Ε λοιπόν συνάδελφε μου πρέπει να σου πω πως η αλλοτρίωση σου έχει ξεφύγει από κάθε όριο.
Τώρα θα μου πεις συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες, όταν βλέπεις εργατικά κόμματα να απαιτούν να κλείσουν τα εργοστάσια και μάλιστα να το κάνουν γρήγορα. Τι να κανείς και εσύ ο «κα(η)μένος».
Θα σου πούμε λοιπόν τι αποφασίσαμε εμείς, το σωματείο εργατοϋπαλλήλων στη ΒιοΜε, γιατί έτσι λειτουργούμε και όχι ως πρόσωπα (που μας φτιάχνουν άλλοι για επτά-οκτώ και άλλοι για τέσσερις-πέντε). Η συνέλευση του Σωματείου Εργατοϋπαλλήλων ΒιοΜε αποφάσισε πως δεν φεύγουμε από τις εγκαταστάσεις του εργοστασίου, γιατί είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε και να κρατήσουμε ζωντανές τις οικογένειές μας με αξιοπρέπεια. Και αν θες να κόψεις το νερό, τι να κάνουμε, έχουμε περάσει και χειρότερα.
Και πες το και στους φίλους σου που ανήκουν στη Νομαρχιακή της Β’ Θεσσαλονίκης του ΣυΡιζΑ, πως δεν έχουμε σκοπό να φύγουμε από το εργοστάσιο, γιατί εμείς επιμένουμε πως τα εργοστάσια ανήκουν σε αυτούς που τα δουλεύουν, κι ας απαντήσει και η κυβέρνηση σε αυτό.
Και επίσης σε έχουν πείσει ατελείωτες παρατάξεις, κυβερνήσεις, κόμματα, πως δεν χρειάζεται παραγωγή για να περνάμε καλά, αλλά αντίθετα αρκεί ένα καλό ντιλ με τα αφεντικά. Εάν έχεις πειστεί, προσπάθησε να πείσεις με τη σειρά σου και τα δικά σου παιδιά που θα ψάχνουν μια δουλειά κακοπληρωμένη με το φανάρι του Διογένη.
Εσύ έχεις το δικαίωμα να διεκδικήσεις τα χρήματα σου με όποιο τρόπο νομίζεις σωστό αλλά μπορούμε και εμείς να διεκδικήσουμε τη δουλειά μας και την αξιοπρέπειά μας «συνάδελφε».
Και επειδή το παίζεις και πατριώτης, φέρε στη μνήμη σου τι είπε ο Κολοκοτρώνης σε ανάλογη περίπτωση.