Αν τον Αύγουστο όλοι διασκεδάζωσιν, υπάρχουσιν ατυχή τινά όντα, αίτινα κάθηνται επί ανημμένων ανθράκων κατά τον μήνα τούτον. Τα όντα ταύτα είναι οι διδάσκαλοι, οι είλωτες της πολιτείας, οι παρίαι της δημόσιας υπηρεσίας.
Κατά τον μήνα τούτον διορίζονται, μετατίθενται ή απολύονται οι ανά τας πόλεις και τας κώμας και τα χωρία διδάσκαλοι και διδασκάλισσαι. Και συρρέουσι πάντες εις Αθήνας και καταπλημμυρούσι τους διαδρόμους και την αυλήν του υπουργείου, καθηγηταί με υψηλόν πίλον και γραμματοδιδάσκαλοι με απότριπτα και κεκηλιδωμένα επανωφόρια και διδασκάλισσαι με τας γραίας μητέρας των. Και θέτουσιν εις ενέργειαν βουλευτάς και εκλιπαρούσι και ολοφύρονται όπως απαλλαγώσι του θανατηφόρου κτυπήματος.
Οι ταλαίπωροι δημοδιδάσκαλοι! Εν τεμάχιον χαρτίον του υπουργού δύναται να τους εκσφεντονίσει εις τα πέρατα της Ελλάδος!