Ένα τραγούδι που απαντάει σε πολλά… Αφιερωμένο στην ολέθρια σιωπή και στα τσακισμένα όνειρα των προδομένων κάτω από ποικιλόχρωμες, ξένες προς την τάξη τους σημαίες. Ή -χειρότερα- κάτω από αυτές των “φιλικών” προς το περιβάλλον τους σαλτιμπάγκων…
Μουσική: Χρήστος Τσιλίκας – Στέλλα Στάμου. Στίχοι: Γιάννης Γιάλης – Χρήστος Τσιλίκας – Στέλλα Στάμου. Φωνή: Χρήστος Τσιλίκας – Στέλλα Στάμου. Φωτογραφία-μοντάζ: Γιάννης Γιάλης. Η ηχογράφηση έγινε στο Studio GkSound.
Είμαι εγώ ο ελαστικός σου
ο ευέλικτος υπάλληλός σου
μ’ απολύεις, με διορίζεις
όσο θες με βασανίζεις
Μα εγώ μιλιά δε βγάζω
κι εσένα δεν αλλάζω
μία σχέση αρρωστημένη
του υπουργείου η ερωμένη
Ποιος έχει σκεφτεί ότι εσύ αφήνεις πίσω σου
όνειρα ατελή… μια ζωή…
Ο Σεπτέμβρης ήρθε πάλι
και εγώ σε μαύρο χάλι
περιμένω μ’ αγωνία
την επόμενη θητεία
Με γεμάτες τις βαλίτσες
και στο χάρτη δυο τελίτσες
ξεκινάει το ταξίδι
άραγε πού καταλήγει…
Δες, ψάξε και βρες πόσες στιγμές σε πολεμήσανε…
Μα οι μαθητές πάντα μαζί σου συμμαχήσανε…
Αναπληρωτές πόσες φορές θα ξαναρχίσετε;
{youtube}wYuLCOsCbEs{/youtube}
