INDEXANTHI.GR
Πολιτισμός

Άλλη μία αθόρυβα παραγωγική Ξανθιώτισσα

Η Άννα Ζάχου ζει στην Ξάνθη, γράφει αξιοπρόσεκτα και ζωγραφίζει πρωτοποριακά, μα προτιμά να κινείται αθόρυβα. Σπούδασε χημικός στο Α.Π.Θ. αλλά προτίμησε να ασχοληθεί με πολλά άλλα. Και καταθέτει απάρτια της ζωής και των ενασχολήσεών της μαζί με ενδιαφέρουσες σκέψεις.

Επιστρέφοντας μετά τις σπουδές της, εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα για αρκετά χρόνια. «Η ανασφάλεια που προκαλεί η κατάσταση των τελευταίων χρόνων με έκανε να αλλάξω προσανατολισμό και πλέον ασχολούμαι με τη γη ως αγρότισσα, προσπαθώντας να συνδυάσω την επιστημονική κατάρτιση με τη μαγεία της φύσης» λέει εισαγωγικά. Και προσθέτει: «Αγαπώ την τέχνη σε κάθε μορφή έκφρασής της. Ίσως αυτό να προήλθε από το οικογενειακό περιβάλλον, μιας και οι γονείς μου από μικρή ηλικία μάς πήγαιναν σε εκθέσεις ζωγραφικής, γλυπτικής, κινηματογράφο. Είμαι ερασιτέχνης λοιπόν με την κυριολεκτική έννοια της λέξης. Η τέχνη για μένα είναι το να αναγνωρίζω την ομορφιά σε κάθε τι. Πιστεύω ότι είναι αυτό που μας διαχωρίζει από τους υπόλοιπους έμβιους οργανισμούς. Συνδέω την τέχνη άρρηκτα με τα συναισθήματα. Έχω κλάψει μπροστά σε ένα πίνακα ζωγραφικής, έχω ουρλιάξει από τα νεύρα μου διαβάζοντας λογοτεχνία, έχω ανατριχιάσει με μουσική… Η τέχνη κεντρίζει τις αισθήσεις, με κάνει να σκέφτομαι κι έτσι καταλαβαίνω ότι ζω και όχι ότι υπάρχω».

Η ζωγραφική

Βιώματα, παιδεία και μια εμφανώς διερευνητική και ακατασίγαστη φύση, έφεραν το πρώτο βήμα στην καλλιτεχνική δημιουργία. «Προσπάθησα να δημιουργήσω ζωγραφίζοντας. Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς ξεκίνησα, πάντως άρχισα σχεδιάζοντας και μετά πέρασα στο χρώμα» λέει, παρουσιάζοντας δείγματα μιας ενδιαφέρουσας τεχνοτροπίας. «Ζωγραφίζω σκέψεις και συναισθήματα, όχι πάντα δικά μου. Άλλες φορές θέλω απλά να παίξω με τα χρώματα κι άλλες ξεκινάω χωρίς να έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου. Είναι σα να ζωγραφίζονται μόνα τους. Αυτά είναι και τα αγαπημένα μου».

Τα έργα της έχουν τη δική της προσωπική «πινελιά» και αφήνουμε τα συμπεράσματα στους τεχνοκριτικούς. Ωστόσο δεν έχει τολμήσει ποτέ να κάνει κάποια έκθεση, αν και πολλά είναι αναρτημένα στην απέραντη έκθεση του κυβερνοχώρου. «Δεν το σκέφτηκα, δεν το έψαξα» λέει. «Ίσως γιατί δεν έχω και τις κατάλληλες γνωριμίες για κάτι τέτοιο. Ή ίσως απλά να δικαιολογώ την ανασφάλειά μου»…

Το γράψιμο

Όσο για τη γραφή «αυτό είναι κάτι που έκανα πάντα» λέει η Άννα Ζάχου, εξηγώντας: «Ξεκίνησα να γράφω το πρώτο μου βιβλίο στο δημοτικό, κόλλησα στο πρώτο κεφάλαιο και το παράτησα. Πάντα μπορούσα να εκφραστώ καλύτερα μέσα από τα γραπτά. Ο προφορικός λόγος μού φαίνεται πιο βίαιος, ίσως γιατί ακολουθείται από τις εκφράσεις του προσώπου… Όμως το να μοιραστώ τα γραπτά μου με κάποιον άλλο φάνταζε απίθανο, όταν ήταν κρυμμένα στο μπλοκάκι μου. Το διαδίκτυο μού πρόσφερε την επιλογή να πετάξω μέσα σε μια θάλασσα απόψεων και τις δικές μου και να τις αφήσω να ταξιδέψουν. Κρύφτηκα πίσω από την ασφάλεια της ανωνυμίας μέχρι να βρω το θάρρος να τις μοιραστώ με κάποιους φίλους αρχικά κι έπειτα δημόσια. Κάποιες σκέψεις είναι καλό να μοιράζονται. Εξάλλου οι δικές μου προκύπτουν από αυτά που παρατηρώ, διαβάζω και ακούω καθημερινά».

Δεν γράφει συχνά, αλλά όταν το κάνει γίνεται απλά, αβίαστα, μακριά από τις προχειρότητες με τις ασυνταξίες και τα λάθη που έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο. Ο λόγος της είναι ένα μείγμα δημοσιογραφικής γραφής ανακατεμένης με λυρισμό, ωμός ρεαλισμός και συναίσθημα, βιωματικός μα και αποτύπωση ενός θεατή μαζί. Μέσα σε όλα αυτά αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος αυτό που λέει: «Δεν διαβάζω ποτέ τα άρθρα μου πριν τα δημοσιεύσω. Αν το έκανα δε θα τα είχα εκθέσει ποτέ».

«Είναι ευκολότερο να καταγγέλλεις γενικές έννοιες παρά πρόσωπα με τα οποία θα βρεθείς συνδαιτυμόνας…»

Μητέρα ενός μικρού παιδιού, η Άννα Ζάχου βρίσκει χρόνο για τις ασχολίες της «σε κάθε δοθείσα ευκαιρία όποτε προκύψει!» όπως λέει. Και θα ήταν παράλειψη να μην σημειώσουμε ότι –μέσα στα τόσα άλλα- ασχολείται και με τη φωτογραφία.

Στρέφοντας την κουβέντα στον… περιβάλλοντα χώρο και στην κρίση, η συνομιλήτριά μας λέει ότι «είναι μια μεγάλη συζήτηση που δεν μπορεί να γίνει σε λίγες γραμμές» και σημειώνει: «Είναι κάτι για το οποίο θέλω να γράψω εδώ και καιρό, αλλά υπάρχουν τόσες εκδοχές που θέλω να σχολιάσω, που μου είναι αδύνατο να τις παραθέσω σε ένα μόνο κείμενο. Συνοπτικά θεωρώ ότι κρίση υπάρχει γιατί… δεν έχουμε κρίση. Δεν έχουμε την απαραίτητη ικανότητα να αντιληφθούμε όσα καλούμαστε εμείς να πράξουμε. Δεν έχουμε και μνήμη. Κάποτε ήμαστε ξενολάγνοι, οτιδήποτε εισαγόμενο ήταν όχι απλά καλύτερο, αλλά η υιοθέτηση ξένων προτύπων ήταν και τρόπος διάκρισης! Τώρα επικρατεί ξενοφοβία και στροφή σε κάθε τι ελληνικό. Αρνούμαστε να δεχθούμε τις ευθύνες μας. Είναι εύκολο κατηγορούμε τους πολιτικούς, τους Εβραίους, τους εξωγήινους, τα χερουβείμ και τις παγκόσμιες συνωμοσίες, από το να παραδεχτούμε ότι υπόλογοι είμαστε εμείς, οι γονείς, τα παιδιά, ο γείτονας απέναντι». Και κλείνει τη συνομιλία μας συνοψίζοντας: «Είναι ευκολότερο να καταγγέλλεις γενικές έννοιες, παρά πρόσωπα με τα οποία θα βρεθείς συνδαιτυμόνας…».

Απορίες…

Σημειώνοντας ότι αξίζει τον κόπο να αναζητήσει κανείς τον κόσμο των έργων της (γραπτών και εικαστικών), αναδημοσιεύουμε ένα από τα κείμενα της Άννας Ζάχου με τον παραπάνω τίτλο (περισσότερα εδώ).

Η αξία ενός ανθρώπου είναι αντικειμενική ή καθορίζεται από την εικόνα του στα δικά μας μάτια; Εκθειάζουμε και αποκαθηλώνουμε κάποιον ανάλογα με τα επίπεδα του εγωισμού μας; Από το τι αντίκτυπο έχει πάνω μας;

Κρίνουμε ρεαλιστικά ή τυφλωνόμαστε από τη ιδιοτέλειά μας. Αποδεχόμαστε μόνο όσους είναι προβολή του εαυτού μας;

Με βάση ποια αληθινά κριτήρια ψηφίζουμε, θαυμάζουμε έναν καλλιτέχνη, ερωτευόμαστε;

Με ποια κίνητρα απορρίπτουμε, εχθρευόμαστε, αποστρεφόμαστε άτομα και κατ’ επέκταση ιδέες;

Όλα πηγάζουν τελικά από το εγγενές ένστικτο της αγάπης για τον εαυτό μας. Κι αν η ιδέα που έχουμε για το ποιοί είμαστε είναι λανθασμένη, σε τι αδιέξοδα μας οδηγεί;

Σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας μας. Πέφτουμε στην παγίδα της έπαρσης με την ίδια ευκολία που πέφτουμε στο έρεβος της ανασφάλειας…

Κι αν δεν μπορούμε να κρίνουμε αντικειμενικά τότε τι είναι αληθινό;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 Reviews

Write a Review

Σχετικά άρθρα

Παράσταση θεάτρου σκιών το πρωί της Κυριακής

Super User

Αυτή την εβδομάδα στη Φ.Ε.Ξ.

Super User

Το πρόγραμμα της Φ.Ε.Ξ. στις Γιορτές Παλιάς Πόλης

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies