Τον ολοένα μειούμενο δημόσιο χώρο λόγω της επέκτασης των τραπεζοκαθισμάτων των επιχειρήσεων καταγγέλλει με ανακοίνωσή της η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Κομοτηνής, υπενθυμίζοντας πως «ο δημόσιος χώρος δημόσιος χώρος πάντα λειτουργούσε ως πλαίσιο συνεύρεσης των ανθρώπων και βιώματος της συλλογικής ζωής» και χαρακτηρίζοντας ως προσχηματικές τις απειλές του δήμου και επιβολή προστίμων.
Αναλυτικά η ανακοίνωση αναφέρει:
«Κάτω από την άσφαλτο υπάρχει παραλία» έλεγε ένα γαλλικό σύνθημα της εξέγερσης του Μάη του ‘68. Σήμερα πλατείες, παραλίες, πάρκα, δρόμοι και γενικότερα ένα τεράστιο μέρος του δημόσιου χώρου παραχωρείται στις κερδοσκοπικές βλέψεις των επιχειρηματιών χωρίς κανένα όριο και έλεγχο. Μία βόλτα στην πόλη της Κομοτηνής καθιστά το λόγο αληθή. Τα τελευταία χρόνια συνεχώς επεκτείνεται ο χώρος που καταλαμβάνουν οι ιδιοκτήτες μαγαζιών με τα τραπεζοκαθίσματα τόσο στην κεντρική πλατεία, στον πεζόδρομο της Βενιζέλου, στην πλατεία μπροστά από το δημοτικό ωδείο όσο και σε άλλες περιοχές της. Έτσι επέρχεται μια αισχρή μεγιστοποίηση των κερδών τους μέσω της καταπάτησης του χώρου που ανήκει σε όλους τους κατοίκους και μόνο αυτοί είναι αρμόδιοι να αποφασίσουν για την χρήση του. Οι προφανώς αυθαίρετες αδειοδοτήσεις προκύπτουν από την αγαστή συνεργασία και αλληλοκάλυψη των δημοτικών αρχών και των αφεντικών, τα οποία διογκώνουν τα κέρδη τους πληρώνοντας τους εργαζόμενους μόνο τρία ευρώ την ώρα.
Μέσα στην ιστορία ο δημόσιος χώρος πάντα λειτουργούσε ως πλαίσιο συνεύρεσης των ανθρώπων και βιώματος της συλλογικής ζωής, καθώς και ως σημείο γέννεσης εξεγερσιακών στιγμών και ώσμωσης συλλογικών φαντασιακών. Από το διαχρονικό παιχνίδι των παιδιών στις πλατείες μέχρι τις αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις του 2011 σε όλη την Ελλάδα και τη δίκαιη εξέγερση στο πάρκο Gezi της Τουρκίας, τίθεται ως κοινή συνισταμένη ο δημόσιος χώρος. Ζώντας σε μία έντονη εποχή ιδιώτευσης και αποξένωσης πρέπει να ξαναγεμίσουμε αυτούς τους χώρους για να ξαναεφεύρουμε τη συλλογική ζωή και να χτίσουμε τους όρους μιας διαφορετικής πραγματικότητας.
Οι απειλές των προστίμων που έγιναν προς τα αφεντικά από τη δημοτική αρχή, λίγες μέρες πριν το κρύο τους εξανάγκασει στον περιορισμό των τραπεζοκαθισμάτων, είναι προφανώς άνευ σημασίας και στάχτη στα μάτια των πολιτών. Καθήκον μας είναι να γεμίσουμε το δημόσιο χώρο θεσμίζοντας διαφορετικά τη ζωή μας στο σήμερα. Αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις, δομές αλληλεγγύης και συλλήβδην η κοινωνική αξιοποίηση των πάρκων, των δρόμων και των πλατειών πρέπει να αντιπαρατεθούν στην κερδοσκοπική λύσσα των επιχειρηματιών.»
πηγή: Παρατηρητής της Θράκης
