Το αθόρυβο αλλά παραγωγικό έργο μιας μικρής ομάδας φιλόζωων –που μπορεί να συγκριθεί μ’ αυτό των μεγάλων συλλόγων- παρουσιάζει στο indexanthi.gr το άλλοτε μέλος του Φιλοζωικού Ομίλου Ξάνθης Άννα Μαρία Ζαφειριάδου.
«Είμαστε μια ομάδα φιλόζωων σε ένα κτήμα που μας παραχωρήθηκε στην περιοχή της Φελώνης και όπου εδώ και πάνω από ένα χρόνο περιθάλπουμε αδέσποτα σκυλιά που χρειάζονται θεραπεία» λέει σε συνομιλία μας, εξηγώντας: «Δεν πρόκειται για καταφύγιο αλλά λειτουργεί σαν θεραπευτήριο για προσωρινή διαμονή μέχρι να γίνουν καλά. Στειρώνουμε (αυτό είναι το βασικό μέλημα) και κάνουμε θεραπείες για διάφορα πράγματα που μπορούμε να χειριστούμε. Όλο αυτό χρηματοδοτείται από τις τσέπες μας. Είμαστε πέντε άτομα και καλύπτουμε τις ανάγκες με διπλές βάρδιες. Βρέξει χιονίσει και ό,τι και να γίνει πρέπει κάποιος να πηγαίνει εκεί».
Έργο μεγαλύτερο και από αυτό των μεγάλων φιλοζωικών
Η κα Ζαφειριάδου υπογραμμίζει ότι «μέσα σ’ ένα χρόνο και μ’ αυτή τη λογική του μη καταφυγίου, με το να μην κρατάς σταθερά εκεί τα ζώα και να φροντίζεις απλά να θεραπεύονται και να στειρώνονται ή να βρίσκονται σπίτια, πέρασαν πάνω από διακόσια σκυλιά, τα περισσότερα εκ των οποίων υιοθετήθηκαν στο εξωτερικό. Αριθμός που δεν περνάει ούτε από τις μεγαλύτερες φιλοζωικές! Σκεφτείτε ότι το κυνοκομείο του δήμου Ξάνθης έχει 24 θέσεις κι εμείς έχουμε τριάντα!». Και προς επίρρωση των λεγομένων της αναφέρει: «Ήρθε να μας δει κάποια μεγάλη φιλοζωική που διαχειρίζεται πάνω από εξακόσια ζώα. Και έπαθαν πλάκα, μας έδωσαν συγχαρητήρια γι’ αυτά που είδαν».
Όσο για τον δήμο, επαναλαμβάνει τα γνωστά και καταγεγραμμένα, λέγοντας ότι «ο δήμος έκανε μία ανάθεση των αδέσποτων σε δύο κτηνιάτρους, ένιψε τα χεράκια του και τελείωσε…». Και προσθέτει: «Το τραγικό είναι ότι ξαναψήφισαν τους ανθρώπους που έφεραν την κατάσταση με τα αδέσποτα σ’ αυτό το χάλι. Τους ψήφισαν και οι φιλόζωοι…».
«Θέλουμε εθελοντές και βοήθεια»
Αυτό που εναγώνια αποζητά η συνομιλήτριά μας, είναι βοήθεια. «Ταλαιπωρούμαστε πολύ. Θέλουμε εθελοντές, τουλάχιστον άλλα πέντε άτομα. Είναι επείγον. Χρειαζόμαστε και βοήθεια, φάρμακα, υλικά» λέει. Και προσθέτει: «Το κακό είναι ότι πολλοί δεν θέλουν τη δέσμευση. Όταν πούμε “θα πας”, πρέπει να πας. Είναι εθελοντικό μεν, αλλά έχει να κάνει με άρρωστα πλάσματα που εξαρτώνται από εσένα και περιμένουν. Θέλει ανθρώπους που δέχονται να δεσμευτούν και είναι υπεύθυνοι. Πέρα από τα άλλα προβλήματα που προκύπτουν, αφού –για παράδειγμα- υπάρχουν και πρόθυμοι να βοηθήσουν αλλά δεν έχουν μεταφορικό μέσο. Άλλο μεγάλο θέμα αυτό…».
Κλείσαμε τη συνομιλία μας, με την Άννα Μαρία Ζαφειριάδου να λέει: «Θέλουμε να στειρωθεί η πόλη, να ελεγχθεί ο πληθυσμός των αδέσποτων. Αν συνεχιστεί αυτό που συμβαίνει, στα επόμενα δύο-τρία χρόνια θα γίνουν μαζικές ευθανασίες. Δεν ελέγχεται αυτό το πράγμα, η κατάσταση είναι τραγική. Και δεν μπορεί να συνεχιστεί».
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ρίξουν μια ματιά στη σελίδα “αδεσποτούλια Ξάνθης” στο facebook. Και όποιος θέλει μπορεί να έρθει σε επαφή και να γνωρίσει την ομάδα από κοντά.
