INDEXANTHI.GR
Κόσμος

Σκοτώνοντας αντικαθεστωτικούς στη Δυτική Σαχάρα

Το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, λένε κάποιοι Σαχράουϊ, είναι να είσαι «βασιλιάς των φτωχών» (τίτλος που η αυλική καμαρίλα έχει φιλοτεχνήσει για τον βασιλιά του Μαρόκο). Γυροφέρνεις σε ταξίδια ανά τον κόσμο, έχεις από ένα παλάτι σε κάθε μεγάλη πόλη του Μαρόκο, το χειμώνα κάνεις σκι στο παλάτι που έχεις στην οροσειρά Ατλάς και το καλοκαίρι επιλέγεις ανάμεσα στο παλάτι της Αγκαντίρ και σ’ αυτό της Καζαμπλάνκα, και γενικά ζεις μέσα στη χλιδή την ίδια στιγμή που ο λαός σου πεινάει και η αστυνομία φροντίζει να καταστέλλει κάθε φωνή διαμαρτυρίας.

Ο Μοχάμεντ ο έκτος, σημερινός βασιλιάς του Μαρόκο, συγκαταλέγεται -σύμφωνα με το περιοδικό “Forbes”- στην επτάδα των πλουσιότερων βασιλιάδων του κόσμου!

Την Παρασκευή 15 Απρίλη, ο «βασιλιάς των φτωχών» ετοιμαζόταν για το ταξίδι του στη Σαουδική Αραβία, προκειμένου να συμμετάσχει στη σύνοδο των χωρών του Κόλπου. Είχε λοιπόν σημαντικότερες ασχολίες από το να ενδιαφερθεί για το θάνατο ενός ανέργου και μάλιστα Σαχράουϊ. Ο οποίος όχι μόνο ήταν Σαχράουϊ, αλλά είχε διαπράξει το έγκλημα να δραστηριοποιηθεί σε οργανώσεις ανέργων, που ταυτόχρονα διαμαρτύρονται για την κατοχή της Δυτικής Σαχάρας από το Μαρόκο. Ο θάνατος ενός ανθρώπου με όλα αυτά τα χαρακτηριστικά όχι μόνο δεν αποτελεί θέμα που θα μπορούσε ν’ απασχολήσει τον καλό βασιλιά, αλλά είναι και… καλοδεχούμενος.

O Μπραχίμ Σίκα, άφησε την τελευταία του πνοή το απόγευμα της Παρασκευής 15 Απρίλη σ’ ένα κελί της φυλακής της Αγκαντίρ, όπου τον είχαν έγκλειστο για δεκαπέντε μέρες. Τον είχαν απαγάγει τις βραδινές ώρες της 1ης του Απρίλη στην πόλη του, τη Γκουλμίμ, καθώς περπατούσε στο δρόμο. Οι φήμες έλεγαν ότι διοργάνωνε μια διαδήλωση ενάντια στην κατοχή και ότι σε ανάρτησή του στο Facebook είχε καταφερθεί ενάντια στο βασιλιά. Ειδικά το τελευταίο, αποτελεί έγκλημα καθοσιώσεως στο Μαρόκο. Γιατί, όπως γράφουν τεράστιες επιγραφές στους λόφους γύρω από τις πόλεις και κατά μήκος των οδικών αξόνων, «Πρώτα ο θεός, μετά η πατρίδα, μετά ο βασιλιάς».

Τα ίχνη του νεαρού Σαχράουϊ, ο οποίος είχε σπουδάσει στο πανεπιστήμιο του Μαρακές, χάθηκαν, μέχρι που μαθεύτηκε ο θάνατός του. Η οικογένειά του δε δυσκολεύτηκε να δει τα ίχνη των βασανιστηρίων στο άψυχο κορμί του Μπραχίμ. Ήταν τόσο έντονα! Πνίγοντας τον πόνο της και παραβλέποντας τη μουσουλμανική παράδοση για ταφή του νεκρού εντός 24 ωρών, ζήτησε να γίνει νεκροψία και αρνήθηκε να παραλάβει τη σορό, μέχρι να αποκαλυφθούν οι αιτίες του θανάτου του μέσα στη φυλακή.

Η δολοφονία με βασανιστήρια του Μπραχίμ Σίκα προκάλεσε οργή στην υπό μαροκινή κατοχή Δυτική Σαχάρα. Οχι μόνο γιατί ήταν ένας μορφωμένος νέος, αλλά και γιατί ήταν πάντοτε μπροστά στους αγώνες των Σαχράουϊ για τα κοινωνικά και τα εθνικά τους δικαιώματα. Το δυναστικό καθεστώς έφτασε στο σημείο να κόψει επί ώρες το ρεύμα στη Γκουλμίμ, προσπαθώντας να εμποδίσει τη δημοσιοποίηση του θανάτου του. Μάταια όμως, η οργή είχε ήδη ξεσπάσει. Διαδηλώσεις έγιναν στη Γκουλμίμ, στην πρωτεύουσα Λαγιούν και σε άλλες πόλεις της Δυτικής Σαχάρας, καθώς η δολοφονία του Μπραχίμ συνέπεσε με μια γενικότερη σκλήρυνση του κατοχικού καθεστώτος.

Ο Μπραχίμ δεν είναι ο μόνος Σαχράουϊ που φυλακίζεται και βασανίζεται επειδή επιμένει να αγωνίζεται ενάντια στην κατοχή της Δυτικής Σαχάρας. Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία (εδώ) οι αρχές του Μαρόκο έχουν επανειλημμένα στοχοποιήσει τους ακτιβιστές που υπερασπίζονται το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης της Δυτικής Σαχάρας. Οι ακτιβιστές έχουν καταγγείλει ότι υπέστησαν βασανισμούς και ορισμένοι έχουν κατά καιρούς κατέβει σε απεργία πείνας για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στις άθλιες συνθήκες φυλάκισής τους και τα βασανιστήρια. Όπως επισημαίνει η Διεθνής Αμνηστία, οι αρχές του Μαρόκο κρατούν μακριά τους δημοσιογράφους από την περιοχή, εμποδίζοντας την είσοδο ή απελαύνοντας όσους ξένους ακτιβιστές τολμήσουν να υπερασπίσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Την ίδια στιγμή, διαλύουν συγκεντρώσεις χρησιμοποιώντας υπέρμετρη βία και φυλακίζουν τους διαδηλωτές.

Μετά τον μακρόχρονο ένοπλο αντάρτικο αγώνα του Polisario, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αναγνώρισε το δικαίωμα των Σαχράουϊ στην αυτοδιάθεση, με το ψήφισμα 690 στις 29 Απρίλη του 1991, που προβλέπει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την αυτοδιάθεση και έδωσε εντολή για τον σχηματισμό αποστολής που θα το επιτηρήσει (εδώ). Το δημοψήφισμα δεν έγινε ποτέ, αν και η ομάδα των παρατηρητών του Ο.Η.Ε. με την ονομασία MINURSO (UN Mission for the Referendum in Western Sahara – Αποστολή του Ο.Η.Ε. για το Δημοψήφισμα στην Δυτική Σαχάρα) εξακολουθούσε να παραμένει στη χώρα. Προ ημερών, οι αρχές του Μαρόκο απείλησαν με άμεση απέλαση (εντός τριών ημερών) 84 μέλη της αποστολής επειδή σε επίσκεψή του ο Μπαν Κι Μουν μίλησε για κατοχή (εδώ)! Η απόφαση για απέλαση του προσωπικού της αποστολής του Ο.Η.Ε. οδήγησε 73 μέλη της να εγκαταλείψουν τη χώρα στις 20 Μάρτη. Τελικά, το Συμβούλιο Ασφαλείας παρέτεινε την παραμονή της αποστολής στη χώρα για άλλον ένα χρόνο.

πηγή: Κόντρα

 

Σχετικά άρθρα

Τα συγκλονιστικά ημερολόγια των κατοίκων στην πολιορκία του Λένινγκραντ

Super User

Δεκαεννιά κυβερνήτες στις Η.Π.Α. “παγώνουν” τη μετεγκατάσταση προσφύγων

Super User

Αντιμέτωπα με σοβαρούς κινδύνους τα παιδιά που επιχειρούν να μεταναστεύσουν στην Ευρώπη

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies