Η συγγραφέας Ελένη Συράκη βρέθηκε το βράδυ της Δευτέρας στο βιβλιοπωλείο «Δύο» για την παρουσίαση του βιβλίου της «Θυμήσου να ζήσεις» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Έξη».
Για το βιβλίο και τη συγγραφέα μίλησε η Σμαρούλα Νικολαΐδου, ενώ η –γνωστή από προηγούμενες παρουσίες της στην Ξάνθη- Ελένη Συράκη συνομίλησε με τους αναγνώστες και υπέγραψε αντίτυπα του βιβλίου της.
Η Ελένη Συράκη γεννήθηκε και έζησε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια στην Καλλιμασιά της Χίου. Σπούδασε νηπιαγωγός στην Παιδαγωγική Ακαδημία Αλεξανδρούπολης και εργάστηκε σε δημόσια νηπιαγωγεία ως τη συνταξιοδότησή της. Παντρεύτηκε και έμεινε στην Αλεξανδρούπολη, μοιράζοντας τη ζωή της ανάμεσα στην Αλεξανδρούπολη και τη Χίο. Άρχισε να γράφει σε ώρες ανείπωτης μοναξιάς στο Λονδίνο. Η Χίος ποτέ δεν έπαψε να αποτελεί για εκείνη σημείο αναφοράς και γλυκιά πατρίδα. Το “Θυμήσου να ζήσεις”, είναι το δεύτερο μυθιστόρημά της. Προηγήθηκε ο «Κλεμμένος χρόνος».
Δείτε ένα μικρό απόσπασμα από την παρουσία της στην Ξάνθη, με την ίδια να εξηγεί πώς την κέρδισε το γράψιμο:
{youtube}4_-ZISgs1n4{/youtube}
Η αριστοκρατία και η επίδρασή της στη Χίο
Και τα δύο βιβλία της κας Συράκη αναφέρονται στη Χίο. «Δεν το κάνω από σωβινισμό επειδή είναι η πατρίδα μου» εξηγεί η συγγραφέας σε συνομιλία μας στο περιθώριο της εκδήλωσης, «αλλά επειδή υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στην κοινωνική διαστρωμάτωση της Χίου. Υπάρχουν πάρα πολλά μεγάλα τζάκια, αριστοκράτες που έγραψαν ιστορία και έβαλαν την υπογραφή τους στη χώρα: Συγγρός, Μπενάκης, Σκυλίτσης, Μαυροκορδάτοι, όλοι αυτοί με ρίζες στο Βυζάντιο και στους Γενουάτες. Και ψάχνοντας να βρω πώς βρέθηκε όλο αυτό το αρχοντολόι στη Χίο, ανακάλυψα μια κρυμμένη ιστορία, άγνωστη σ’ εμένα και στον πολύ κόσμο».
Η συγγραφέας λέει ότι «οι Χιώτες είχαν συνηθίσει να βλέπουν όλους αυτούς τους ανθρώπους που ξεχώριζαν από τον απλό λαό στο ντύσιμο, στην ομιλία, στους τρόπους, στο περπάτημα, είχαν έναν αέρα κοσμοπολιτισμού που τους έκανε διαφορετικούς. Γι’ αυτό και στη Χίο δεν τους έλεγαν αριστοκράτες αλλά “σημαντικούς”, από το ρήμα “σημαίνω”. Αυτή η κάστα ήταν ψηλότερα και ο κόσμος προσπαθούσε να τη μιμηθεί, με αποτέλεσμα να υπάρξει και ανύψωση του επιπέδου του». Και προσθέτει: «Όλοι αυτοί οι αριστοκράτες είχαν συναίσθηση της καταγωγής και της ιδιαιτερότητάς τους και φέρονταν με ευγένεια και συγκατάβαση στον λαό, αλλά ως εκεί. Δεν γίνονταν επιγαμίες, ήταν όνειδος κάτι τέτοιο. Και σ’ αυτό το βιβλίο προσπάθησα να περιγράψω αυτούς τους ανθρώπους και τα συνακόλουθα της κοινωνικής διαφοράς τους με τον λαό».
Και τρίτο βιβλίο στα σκαριά
Προεκτείνοντας όλα τα παραπάνω, η συγγραφέας σημειώνει ότι «η Χίος είχε την ιδιαιτερότητα να ζήσει για 220 χρόνια κάτω από τους Γενουάτες που έφεραν μεγάλο πολιτισμό» και δηλώνει: «Είναι μια άγνωστη ιστορία και το τρίτο βιβλίο που ξεκίνησα να γράφω, αναφέρεται σ’ αυτή ακριβώς την περίοδο. Είναι δύσκολο έργο που θέλει πάρα πολύ διάβασμα και αναζήτηση πηγών».
Όσο για το «Θυμήσου να ζήσεις» που παρουσιάστηκε μπροστά σ’ ένα διψασμένο κοινό, αξίζει να σημειωθεί ότι καταγράφει αξιοσημείωτη πορεία. Κυκλοφόρησε πριν από τα Χριστούγεννα σε χίλια αντίτυπα που εξαντλήθηκαν πολύ γρήγορα, με αποτέλεσμα να γίνουν άλλες δύο εκδόσεις των τεσσάρων και έξι χιλιάδων αντιτύπων! Τα σχόλια που κερδίζει είναι ενθαρρυντικά, με την κα Συράκη να λέει ότι «δεν έχει την ευαισθησία που είχε ο “κλεμμένος χρόνος”, όμως είναι πολύ πιο καλογραμμένο και πιο ώριμο».
Αναφορικά με το πρώτο βιβλίο, θα επανεκδοθεί το καλοκαίρι σε δεκαπέντε χιλιάδες αντίτυπα. Κι αυτό γιατί τα τρεις χιλιάδες αντίτυπα της πρώτης έκδοσης έχουν εξαντληθεί. «Από αυτά τα περισσότερα πουλήθηκαν στην Ξάνθη και τα υπόλοιπα σε Χίο, Κομοτηνή και Αλεξανδρούπολη. Τώρα θα διανεμηθεί σε όλη τη χώρα» λέει η κα Συράκη και κλείνει τη συνομιλία μας αναφερόμενη στις εκδόσεις «Έξη» και στη φιλαναγνωσία, λέγοντας: «Πίσω από τις εκδόσεις είναι δύο νέα παιδιά, που μέσα σ’ αυτή τη δίνη της οικονομικής κρίσης είχαν την τεχνογνωσία και το μεράκι, διέθεσαν χρόνο και χρήματα σ’ ένα καιρό που δεν είναι εύκολο να βγάλεις βιβλία. Ωστόσο, παρά την κρίση το βιβλίο κινείται και είναι παρήγορο αυτό. Πιθανόν ο κόσμος να κλείστηκε περισσότερο, όμως φαίνεται ότι διαβάζει».
