“Μειώνουμε τον Φ.Π.Α. και φέτος και του χρόνου” δήλωνε με καμάρι η Θεανώ Φωτίου. Μόλις συνήλθε ο δημοσιογράφος από το πλήγμα (δεν το περίμενε), κατάφερε να ψελλίσει ότι αυτό που μειώνεται είναι ο φόρος στα κέρδη των επιχειρήσεων. «Γιατί, αυτό Φ.Π.Α. δεν είναι;» τον αποτελείωσε η Φωτίου, με ύφος που δεν σήκωνε αντίρρηση!
Εντάξει, έχει την πλάκα του το φαινόμενο, όμως η κυρία αυτή που δεν ξέρει τη διαφορά ανάμεσα στον βασικό έμμεσο φόρο (Φ.Π.Α.) και σε έναν άμεσο φόρο (φόρος κερδών) είναι ακλόνητη σε πόστο υπουργού εδώ και τέσσερα χρόνια. Κι αυτό λέει πολλά, όχι για τη Φωτίου, αλλά για τους ανθρώπους που τοποθετήθηκαν από τον Τσίπρα και τον ΣυΡιζΑ στα υπουργεία. Δεν είναι απλά ζήτημα πλήρους αγραμματοσύνης. Είναι ζήτημα κοινωνικής αναλγησίας. Γιατί η Φωτίου (και σίγουρα δεν είναι η μόνη) δεν ξέρει ότι ο Φ.Π.Α. είναι ένας κατεξοχήν αντιλαϊκός φόρος, ενώ ο φόρος στα κέρδη αφορά τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Όταν αυξάνεται ο Φ.Π.Α. και μετά παραμένει στα ίδια επίπεδα, την ώρα που μειώνεται ο φόρος επιχειρηματικών κερδών, η κυβέρνηση ασκεί ταξική πολιτική (για να θυμηθούμε και τον Τσακαλώτο). Υπέρ του κεφαλαίου βεβαίως.
