“Μικρές ατιμίες” – Πάνος Καρνέζης, εκδόσεις “Ελληνικά γράμματα”, σελίδες 348
Μία υπέροχη συλλογή δεκαεννιά διηγημάτων, με φόντο ένα σκληρό ελληνικό τοπίο της ξεχασμένης επαρχίας. Μια μικρή κοινωνία όπου οι ζωές των ηρώων διασταυρώνονται μέσα σε αποσιωπημένα εγκλήματα και μικρές καθημερινές ατιμίες που δεν παύουν να διαπράττονται.
Ένας κόσμος σκληρός, καθημερινός, που η ματιά του συγγραφέα παρατηρεί και καταγράφει με μεγαλοψυχία. Βαθύ μυστήριο διατρέχει απ’ άκρη σ’ άκρη το βιβλίο και οι μορφές ξεπηδούν έντονες από τις σελίδες του. Μορφές οικείες μα και τόσο μακρινές, που η αστικοποίηση άφησε πίσω της να παραδέρνουν σε τοπία ακίνητα, σε κόσμους στάσιμους, πηγμένους σε μια αδιάκοπη επανάληψη δίχως εξάρσεις, χωρίς καμιά αναμονή για κάτι εξαιρετικό. Πολύ σφιχτή γραφή που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την αρχή ως το τέλος των δεκαεννιά διηγημάτων που μια λεπτή κλωστή συνδέει μεταξύ τους. Είναι βέβαια και η αμεσότητα των ηρώων, των ανθρώπων της επαρχίας που καταδικάστηκε στην αφάνεια και στην εσωστρέφεια, την οποία σπάζει η μυστικοπάθεια και η έλλειψη στόχων για το μέλλον.
Πρόκειται για μία από τις καλύτερες συλλογές ελληνικών διηγημάτων που εκδόθηκαν τότε (στις αρχές του 21ου αιώνα), κάτι που επιβεβαιώθηκε και από τις κριτικές που έλαβε και που πραγματικά της άξιζαν. Γιατί όλο και περισσότερο σπανίζουν τα στοιχεία που συναντά ο αναγνώστης σ’ αυτό το βιβλίο: ιδιαίτερα καλή γραφή, βαθιά τομή στην προσωπικότητα των ηρώων, ελκυστικό μυστήριο, χιούμορ, ανατρεπτικότητα, αμεσότητα και –κυρίως- αξιοπρέπεια.
