INDEXANTHI.GR
Πολιτική

Εκδήλωση Κ.Κ.Ε.-Κ.Ν.Ε. Ξάνθης

Τα «ρέστα της» έδωσε το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση της ΝΔ – με την παραβίαση του ασύλου και την επίθεση των ΜΑΤ σε φοιτητές που διαμαρτύρονταν για το lock out στην ΑΣΟΕΕ, με το κλίμα αστυνομοκρατίας και με την προαναγγελία έντασης της καταστολής από υπουργό – για να αποδείξει ότι η αντιλαϊκή πολιτική που με τόση «φούρια» υλοποιεί, πάει χέρι χέρι και επιβάλλεται με ένταση του αυταρχισμού και της καταστολής. Η ανάπτυξη για λογαριασμό του κεφαλαίου, άλλωστε, που έχει ως βάση την ένταση της αντιλαϊκής πολιτικής, το βάθεμα της εκμετάλλευσης αλλά και της ιμπεριαλιστικής εμπλοκής, δεν χωρά τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, τις ανάγκες εργαζομένων και λαϊκών στρωμάτων, πόσο μάλλον τον μαζικό και οργανωμένο αγώνα για τη διεκδίκησή τους.

Η ένταση της καταστολής δεν εξηγείται επομένως ούτε με «ψυχογραφήματα» και «εμμονές» της κυβέρνησης και των στελεχών της, ούτε με «αναλύσεις» όπως αυτές που επιστρατεύει ο ΣΥΡΙΖΑ – για να στήσει το γνωστό παιχνιδάκι της «προοδευτικής» και «συντηρητικής» πολιτικής προς όφελος του κεφαλαίου – ότι η κυβέρνηση «προσπαθεί να αλλάξει την ατζέντα». Αντίθετα, είναι κομμάτι της ίδιας «ατζέντας», από την οποία ξεπατικώνουν όλα τα αστικά κόμματα, ατζέντα που υπαγορεύουν τα συμφέροντα και τα κέρδη του κεφαλαίου, και επιβάλλεται και με το «καρότο» και με το «μαστίγιο».

Χέρι χέρι αντιλαϊκή πολιτική και καταστολή

Οι επιβεβαιώσεις γι’ αυτό είναι παραπάνω από αρκετές:

Τα αντεργατικά μέτρα που περνάει η κυβέρνηση, ο νέος γύρος της επίθεσης στην Κοινωνική Ασφάλιση που είναι στα σκαριά, μετατρέποντάς την πλήρως σε «ατομική υπόθεση», απαλλάσσοντας κράτος και εργοδοσία από το «κόστος» της με την παραπέρα ιδιωτικοποίηση του συστήματος, που ανοίγει και νέα πεδία κερδοφορίας για τα λογής αρπακτικά, ξεκινά με μέτρα που βάζουν επιπλέον εμπόδια στην κήρυξη απεργίας, που υπονομεύουν παραπέρα τη συλλογική οργάνωση και δράση των εργαζομένων, με την προσπάθεια να μπει ηλεκτρονικός «γύψος» στα συνδικάτα. Τα μέτρα αυτά άλλωστε δεν βρέθηκαν τυχαία στον ίδιο ακριβώς «αναπτυξιακό» νόμο που πέρασε προ ημερών η κυβέρνηση με εκείνα για το παραπέρα χτύπημα των Συλλογικών Συμβάσεων, ούτε τυχαία, από μία ακόμα κυβέρνηση, ανοίγει φόρα – παρτίδα το ζήτημα του περιορισμού των διαδηλώσεων. Όλα αυτά επιβεβαιώνουν ότι για την επιτάχυνση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, για την υλοποίηση των μέτρων που στηρίζουν την καπιταλιστική κερδοφορία, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η «σιγή νεκροταφείου» στους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές.

Το «ξεσάλωμα» των επιχειρηματικών ομίλων στα πανεπιστήμια, η ακόμα στενότερη διασύνδεση της έρευνας και συνολικά του πανεπιστημίου με την «αγορά», δεν περνά μόνο μέσα από την ενσωμάτωση των αντιδραστικών Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις ανατροπές στην Ανώτατη Εκπαίδευση, την επίθεση στα μορφωτικά δικαιώματα, αλλά πάνε χέρι χέρι και με την κατάργηση του ασύλου και τα μαθήματα «αφωνίας» που παραδίδει η κυβέρνηση στους φοιτητές ώστε ασυλία να απολαμβάνει η επιχειρηματική δράση στα πανεπιστήμια.

Η επιχείρηση για το ξεφόρτωμα των τραπεζικών ομίλων από τα «κόκκινα» δάνεια δεν πηγαίνει πακέτο μόνο με τα νέα προκλητικά προνόμια στις τράπεζες, όπως οι κρατικές εγγυήσεις που περιλαμβάνονται στο σχέδιο «Ηρακλής», το ψιλότερο ακόμα «κοσκίνισμα» των δανειοληπτών ώστε με συνοπτικές διαδικασίες να πετιούνται εκτός της όποιας τυπικής προστασίας δεκάδες χιλιάδες, με την πώληση των δανείων σε funds και τη θηλιά των εκβιασμών και πλειστηριασμών να σφίγγει κι άλλο. Πάει χέρι χέρι και με την ένταση της καταστολής, με την ποινικοποίηση των κινητοποιήσεων ενάντια στους πλειστηριασμούς, τον χαρακτηρισμό τους ως «ιδιώνυμου» αδικήματος τον οποίο θέσπισε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και πάει παραπέρα η κυβέρνηση της ΝΔ με τις διατάξεις που προσθέτει στους νέους Ποινικούς Κώδικες.

Η άλλη όψη της «κανονικότητας» του κεφαλαίου, των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που «τρέχει» η κυβέρνηση, προσθέτοντας πάνω στο «βουνό» των εκατοντάδων μνημονιακών νόμων, είναι η θωράκιση συνολικά του νομοθετικού πλαισίου απέναντι στις λαϊκές διεκδικήσεις και με το βλέμμα στο μέλλον. Με τους Ποινικούς Κώδικες που ενσωματώνουν αντιδραστικούς, αμερικανόπνευστους θεσμούς, με τη διεύρυνση των διατάξεων του «τρομονόμου» ώστε να μπορεί να χαρακτηριστεί «τρομοκρατική πράξη» οποιοδήποτε απλό αδίκημα κατά το δοκούν, τις ευρωπαϊκές Οδηγίες για το γενικευμένο φακέλωμα, που ενσωματώνονται με ρυθμούς «πολυβόλου».

Και βέβαια το βάθεμα της ιμπεριαλιστικής εμπλοκής, η μετατροπή της χώρας σε μια απέραντη αμερικανοΝΑΤΟική βάση, ορμητήριο για τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΝΑΤΟ στην περιοχή, δεν περνάει μόνο μέσα από την κατάπτυστη νέα Συμφωνία για τις βάσεις, τις συνεχείς ασκήσεις – «πρόβες πολέμου» και τις αποστολές ελληνικών στρατευμάτων εκτός συνόρων, αλλά πάει χέρι χέρι και με την ένταση της καταστολής απέναντι στο αντιιμπεριαλιστικό κίνημα. Αυτό δείχνει άλλωστε και το «πάθος» με το οποίο τόσο η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όσο και η σημερινή της ΝΔ υπερασπίζονται το άγαλμα του μακελάρη Τρούμαν, σέρνοντας στα δικαστήρια με απαράδεκτες και αστήρικτες κατηγορίες φοιτητές που αγωνίζονται ενάντια στην ιμπεριαλιστική εμπλοκή.

Δείχνουν το «δέντρο» για να κρύψουν το «δάσος»

Την αλήθεια αυτή, που επιβεβαιώνεται ξανά και ξανά, ότι δηλαδή η αντιλαϊκή πολιτική έχει ως απαραίτητο «μακρύ χέρι» της την καταστολή, την επιβολή «του νόμου και της τάξης», τη συνεχή προσπάθεια να μπουν εμπόδια στην αγωνιστική διεκδίκηση και στη συλλογική δράση, επιχειρεί να κρύψει με τον κουρνιαχτό που σηκώνει ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει το θράσος να εμφανίζεται με τον μανδύα του «θεματοφύλακα» των κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, που δείχνει το «δέντρο» της καταστολής για να κρύψει το «δάσος» της πολιτικής για λογαριασμό του κεφαλαίου στην οποία συμπλέει με την κυβέρνηση και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα.

Επιχειρεί έτσι να κρύψει και ότι ο ίδιος έχει «λερωμένη τη φωλιά» του. Όχι μόνο για τα αντιλαϊκά μέτρα που εφάρμοσε όλα τα προηγούμενα χρόνια, αξιοποιώντας κι εκείνος όποτε χρειάστηκε την «αναγκαστικότητα» των ΜΑΤ απέναντι σε εργαζόμενους, συνταξιούχους, αγρότες, μαθητές, ούτε γιατί και εδώ ποδοπάτησε τις κάλπικες υποσχέσεις που έδινε περί «εκδημοκρατισμού» του νομοθετικού πλαισίου και των Σωμάτων Ασφαλείας, έστρωσε το έδαφος με νόμους για την κλιμάκωση του αυταρχισμού, την παραπέρα θωράκιση του νομικού οπλοστασίου, νόμους στους οποίους πατάει – και πηγαίνει πολύ παραπέρα – η κυβέρνηση της ΝΔ.

Αλλά κυρίως γιατί όλα τα προηγούμενα χρόνια συνέβαλε αποφασιστικά στη συντηρητικοποίηση λαϊκών δυνάμεων, μπήκε μπροστά για να χτυπηθεί ο ριζοσπαστισμός, να παρουσιαστεί ως μονόδρομος η πολιτική υπέρ του κεφαλαίου που υπηρέτησε από κυβερνητικές θέσεις, για να «ριζώσει» ακόμα πιο βαθιά στο λαό το ψέμα ότι προϋπόθεση για τη δική του ευημερία είναι η καπιταλιστική ανάπτυξη, στο όνομα της οποίας σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ εντείνει την καταστολή.

Άλλωστε η κριτική που κάνει στην κυβέρνηση της ΝΔ είναι ότι με την ένταση της καταστολής διαρρηγνύει την «κοινωνική συνοχή» και τη συναίνεση που είναι απαραίτητα για να προχωρήσει η αντιλαϊκή πολιτική, δημιουργεί δηλαδή κοινωνικές αντιδράσεις, σε αντίθεση με τον ίδιο, που μπορεί να εφαρμόσει την ίδια πολιτική ενσωματώνοντας και ξεγελώντας λαϊκές δυνάμεις.

Η απάντηση στην καταστολή και τον αυταρχισμό, στην προσπάθεια να πέσει «σιγή νεκροταφείου» σε χώρους δουλειάς και γειτονιές για να περάσει «άβρεχτη» η πολιτική προς όφελος του κεφαλαίου, είναι: Η μαζικότερη, αποφασιστικότερη συμμετοχή στον αγώνα για τα σύγχρονα δικαιώματα και τις ανάγκες, το δυνάμωμα της συλλογικής οργάνωσης και δράσης, της Κοινωνικής Συμμαχίας, αντεπίθεση απέναντι στην πολιτική του κεφαλαίου και όσους την υπηρετούν.

 

Σχετικά άρθρα

Η συζήτηση στη βουλή της ερώτησης για το Γενικό Νοσοκομείο Ξάνθης

Super User

“Τέχνη και επανάσταση”

Super User

“Αθηναϊκή παράσταση με φόντο τη Θράκη”

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies