- Η τεράστια πλειονότητα των ανθρώπων, όχι μόνον ανάμεσα στις αδαείς μάζες αλλά κι ανάμεσα στις πολιτισμένες και προνομιούχες τάξεις, σκέπτονται και θέλουν μόνον ό,τι σκέπτονται και θέλουν όλοι οι άλλοι γύρω τους. Αναμφίβολα πιστεύουν ότι οι ίδιοι σκέπτονται και θέλουν, δεν κάνουν όμως τίποτε άλλο απ’ το ν’ αντιγράφουν δουλικά, μηχανικά, με ελαφρές τροποποιήσεις, τη σκέψη και τη θέληση άλλων κομφορμιστών που αδιόρατα αφομοιώνουν. Αυτή η δουλικότητα, αυτή η ρουτίνα, αστείρευτες πηγές της κοινοτοπίας, αυτή η μόνιμη απουσία θέλησης για εξέγερση κι αυτή η έλλειψη πρωτοβουλίας κι ανεξαρτησίας της σκέψης, είναι οι κύριες αιτίες της απογοητευτικά αργής ιστορικής ανάπτυξης της ανθρωπότητας.
- Οι επαναστάσεις δεν είναι παιδιάστικα παιχνίδια ούτε φλυαρίες ακαδημαϊκών όπου μοναχά οι ματαιοδοξίες αλληλοεξοντώνονται, ούτε αγώνας φιλολογικός όπου το μόνο που χύνεται είναι μελάνι. Η επανάσταση είναι πόλεμος κι όποιος λέει πόλεμος εννοεί καταστροφή ανθρώπων και πραγμάτων. Είναι αναμφίβολα θλιβερό για τον άνθρωπο που ακόμα δεν ανακάλυψε ένα πιο ειρηνικό μέσο προόδου, όμως ως τις μέρες μας η ιστορία δεν προχωρά ούτε βήμα χωρίς να βαφτιστεί στο αίμα. Εξάλλου η αντίδραση δεν μπορεί να κατηγορήσει διόλου την επανάσταση για κάτι τέτοιο. Η ίδια έχυσε πολύ περισσότερο αίμα σε κάθε αφορμή.
