Αναδημοσιεύουμε δύο αναφορές στο mundial που τελείωσε πριν από δέκα μέρες και σημαδεύτηκε από τη βαριά σκιά του φασισμού-ρατσισμού που άλλωστε αγκαλιάζει θανατερά όλο τον πλανήτη, αλλά και από τα συνήθη καραγκιοζλίκια…
Φασισταριά
Οι κροάτες χούλιγκαν στις κερκίδες χαιρετούσαν ναζιστικά όταν ο τερματοφύλακας της Αργεντινής έκανε γκάφα και δέχτηκε γκολ. Ο Λούκα Μόντριτς τους ανταπέδωσε το ναζιστικό χαιρετισμό. Ο Βίντα και ο Βουκόγιεβιτς μετά τη νίκη επί της Ρωσίας, φώναζαν στα αποδυτήρια το σύνθημα «Δόξα στην Ουκρανία», σύνθημα των ουκρανών ναζί της U.P.A. στη διάρκεια της ναζιστικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση. Ο Λόβρεν και άλλοι παίχτες της Κροατίας τραγουδούσαν τραγούδια της «Ουστάσα», της εθνικοφασιστικής κροατικής οργάνωσης που συνεργάστηκε με τους ναζί κατακτητές. Κι όταν γύρισαν στην Κροατία και τους ετοίμασαν υποδοχή, ο πρώτος ρόλος είχε δοθεί στον απροκάλυπτο φασίστα τραγουδιστή Μάρκο Πέτροβιτς Τόμπσον, που τραγούδησε όλο το ρεπερτόριο των Ουστάσι συν τα σύγχρονα εθνικιστικά τραγούδια, μεταξύ των οποίων κι ένα που ξεκινά με το ναζιστικό χαιρετισμό (“ζιγκ χάιλ“, ζήτω η νίκη) στα κροατικά.
ΥΓ. Η F.I.F.A. τιμώρησε με πρόστιμο τους δυο ποδοσφαιριστές της εθνικής Ελβετίας που σχημάτισαν με τα χέρια τους τον αετό σε ένδειξη της αλβανικής καταγωγής τους. Τον Μόντριτς που χαιρετούσε ναζιστικά, όχι μόνο δεν τον τιμώρησαν, αλλά τον επιβράβευσαν με τη χρυσή μπάλα ως τον καλύτερο παίχτη του mundial. Βλέπετε, ο Μόντριτς παίζει στη «Ρεάλ» κι έχει πίσω του δυνατούς χορηγούς.
Σιγά τον Βοναπάρτη
Τα καραγκιοζιλίκια του στα θεωρεία του σταδίου «Λουζνίκι» της Μόσχας κάθε που η Γαλλία έβαζε γκολ, τα είδε όλος ο κόσμος σε απευθείας μετάδοση. Το ίδιο και τα καραγκιοζιλίκια στο Παρίσι, όπου άρπαζε το κύπελλο και το κουνούσε σαν να είχαν βάλει αυτός και η σαχλο-Μπριζίτ τα γκολ και όχι ο Γκριεζμάν, ο Εμπαπέ και ο Ποκμπά. Κάποιοι του αποδίδουν φιλοδοξίες Ναπολέοντα Βοναπάρτη, όπως ο σκιτσογράφος που τον τοποθέτησε πάνω σε θρόνο που τον κουβαλούν η Μέρκελ, η Μέι και ο Τραμπ (ο τέταρτος δεν φαίνεται, αλλά η γόνιμη φαντασία του σκιτσογράφου θα μπορούσε να τοποθετήσει τον… Πούτιν).
Μπορεί ο Μακρόν και η σαχλο-Μπριζίτ να ονειρεύονται ό,τι θέλουν. Για να γίνουν Βοναπάρτης και Ζοζεφίν στη σύγχρονη εποχή όμως, χρειάζονται κάποιες προϋποθέσεις που δεν τις διαθέτουν. Ούτε αυτοί ως άτομα, αλλά κυρίως η ιμπεριαλιστική Γαλλία, που απέχει παρασάγγας από τις Η.Π.Α., τη Ρωσία και τη Γερμανία.
