INDEXANTHI.GR
e-Ξανθη-ματα

Το παιχνίδι των (άσφαιρων) λέξεων

Από τη μια τα μεγάλα και πομπώδη λόγια της κοινοβουλευτικής (και όχι μόνο) αριστεράς και από την άλλη τα μηδενικά αποτελέσματα ανάσχεσης της κοινωνικής ληστείας. Χρόνια τώρα…

Μ’ αυτά και με άλλα, η μαζική «αποστράτευση» των πλέον μαχητικών κομματιών της ελληνικής κοινωνίας που συντελείται τις τελευταίες δεκαετίες, έχει πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας. Με αποτέλεσμα, τώρα που οι καιροί αγρίεψαν, να περισσεύουν η απουσία, η ανημποριά, η (δικαιολογημένη) κούραση και η παραίτηση. Και όσοι μιλούν για κλιμάκωση ή διεύρυνση των μεθόδων λαϊκής αντίστασης, να έχουν ξεπεράσει την ταυτότητα του γραφικού ή να έχουν γίνει κάτι σαν είδος προς εξαφάνιση. Όταν βέβαια δεν λοιδορούνται και δεν συγκεντρώνουν τα πυρά των «συντρόφων»…

Χρόνια τώρα η ίδια ιστορία. Λεονταρισμοί στα λόγια, πλαισιώνουν τις «πορείες-πασατέμπο με άδεια απ’ τις αρχές» όπως εύστοχα τραγουδούσε ο Ορφέας Περίδης στο εύγλωττο τραγούδι του «Σικέ». Πομπώδεις φράσεις του τύπου «κάτω τα χέρια», «μην τολμήσετε», «ούτε να το σκέφτεστε», «δεν θα περάσει». Κι όμως, έχουν περάσει όλα! Όλα!

Αφορμή για τα παραπάνω, η εξακολουθητική και αναπάντητη αμετροέπεια. Με τελευταίο επεισόδιο την ακόλουθη παράγραφο στο χθεσινό (εδώ) δελτίο τύπου της Γραμματείας Ξάνθης του ΠΑΜε για άλλη μια άχρωμη, άγευστη και άοσμη απεργιακή κινητοποίηση που σχολιάστηκε απ’ όλους με μελανά χρώματα: «Οι συγκεντρωμένοι αφού πραγματοποίησαν μαχητική πορεία στο κέντρο της πόλης, κατέληξαν ξανά στην πλατεία Ελευθερίας» γράφεται στο δελτίο. Δεν μπήκαμε στον μάταιο κόπο (της λογικής «σε δουλειά να βρισκόμαστε, να έχουμε να γράφουμε») να ρωτήσουμε αν εκείνο το «μαχητική» -καθένας γνωρίζει την ετυμολογία της λέξης- που προκαλεί μειδιάματα, συνίσταται… στην ένταση της φωνής ή στον τρόπο περπατήματος μιας ομάδας ανθρώπων. Ανθρώπων που περνούν και φεύγουν από τη Γη, περιμένοντας μάταια να «ωριμάσουν οι συνθήκες»(!), πλαισιωμένοι από ένα μικρόκοσμο με επαναστατικές κορόνες από τη μια και ομνύοντας στην αστική νομιμότητα από την άλλη (ας μην αναφερθούμε στα πάμπολλα πικρά παραδείγματα). Όχι, δεν μπήκαμε στον κόπο απέναντι στα προφανή. Και εν τέλει, ας εξηγηθεί καθένας απέναντι στην κοινωνία για πράξεις και λεγόμενα.

Όλα αυτά χωρίς καμία, μα καμία εχθρική διάθεση. Δεν υπάρχει πια αυτή η «πολυτέλεια». Και φυσικά δεν απευθύνονται μόνο προς το ΠΑΜε…

 

0 Reviews

Write a Review

Σχετικά άρθρα

Για τα 94 χρόνια από τη γέννηση του Dario Fo

Super User

Τα προτεινόμενα βιβλία του indeXanthi.gr

Super User

Υπόμνηση

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies