INDEXANTHI.GR
Διάφορα

Συνέντευξη με έναν πρόσφυγα που μένει στο στρατόπεδο κοντά στην Καβάλα

Σήμερα επισκεφτήκαμε το camp έξω από την Καβάλα, σε ένα παλιό λατομείο μαρμάρου απομονωμένο από τα χωριά. Άνθρωποι μένουν σε σκηνές εκεί, κοιμούνται στο πετρώδες έδαφος. Η αστυνομία φυλάει στην είσοδο και δεν επιτρέπει επισκέψεις. Καθώς η αστυνομία δεν μας επέτρεπε να μιλήσουμε σε άτομα μέσα στο camp, συναντηθήκαμε με έναν Σύριο από το camp στην Καβάλα και τον ρωτήσαμε γι’ αυτό.

Μπορείς να μας πεις πως ήρθες στην Καβάλα;

Στο Χαλέπι είχα φυλακιστεί πολλές φορές επειδή ήμουν ενεργός βασικά σε κανάλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενάντια στο καθεστώς. Πιστεύω σε δικαιώματα και ελευθερίες και ότι μπορούμε να κάνουμε ό,τι ονειρευτούμε. Το καθεστώς με φυλάκισε αρκετές φορές εξαιτίας της ιδεολογίας μου. Αργότερα ήρθαν οι βόμβες στο Χαλέπι και ριζοσπαστικές δυνάμεις το κατέλαβαν. Και αυτές οι δυνάμεις δεν αποδέχτηκαν ποτέ δραστηριότητες όπως οι δικές μου από την κοινωνία των πολιτών. Έτσι δραπέτευσα στην Τουρκία. Στα σύνορα ο ανιψιός μου, που είναι δεκαέξι ετών, με ακολούθησε. Ο αδερφός του σκοτώθηκε στον πόλεμο από μία βόμβα και η οικογένεια της αδερφής μου ήθελε αυτός να έρθει μαζί μου για να του εξασφαλίσει ένα μέλλον. Μετά το πολύ επικίνδυνο πέρασμα του Αιγαίου πελάγους ήρθαμε στη Λέσβο και επιτέλους στο λιμάνι της Αθήνας. Από εκεί μας έφεραν στο camp στη Νέα Καρβάλη. Νομίζω ότι αυτό ήταν ένα κάπως καλύτερο camp. Μείναμε σε ένα κτίριο, αλλά ήταν γεμάτο πολύ κόσμο (περίπου 700 άτομα). Είχαμε για παράδειγμα μόνο ένα μπάνιο για άντρες και ένα για γυναίκες. Αυτό όμως δεν ήταν αρκετό. Σ’ αυτό το camp μείναμε παραπάνω από ένα μήνα. Άλλα κάθε βδομάδα η αστυνομία μας έλεγε ότι έπρεπε να φύγουμε απ’ αυτό πολύ σύντομα. Ένα πρωί ήρθαν και μας είπαν ότι πρέπει να φύγουμε αμέσως. Ρωτήσαμε γιατί. Μας είπαν ότι το camp θα χρησιμοποιηθεί σαν μέρος έκθεσης ξανά. Έτσι έφεραν οκτώ λεωφορεία το πρωί και υποσχέθηκαν ότι θα μας πάνε σε ένα καλύτερο μέρος. Δεν τους εμπιστευτήκαμε και θέλαμε να μάθουμε σε ποιο μέρος θα μας πήγαιναν. Δεν παίρναμε απαντήσεις και γι’ αυτό αρνηθήκαμε να μπούμε στα λεωφορεία. Αλλά η αστυνομία αντέδρασε με το να φέρει τα Μ.Α.Τ. με κλομπ και ασπίδες. Έτσι έπρεπε να επιβιβαστούμε στα λεωφορεία. Μαζί με λιγότερο από τους μισούς μας μετέφεραν στο camp κοντά στην Καβάλα. Οι υπόλοιποι έφυγαν για ένα camp στη Λάρισα. Αλλά διαμαρτυρήθηκαν και εξαιτίας αυτού είναι σε καλύτερο camp.

Μπορείς να περιγράψεις την κατάσταση στην Καβάλα;

Η αστυνομία δεν ήταν φιλική προς εμάς. Νομίζω ότι ο διοικητής είναι ρατσιστής. Πρέπει να μένουμε σε σκηνές σε πετρώδες έδαφος με μόνο με ένα πολύ λεπτό φουσκωτό στρώμα. Μας δόθηκε ένας υπνόσακος και μία κουβέρτα για τον καθένα. Τις νύχτες κάνει πολύ κρύο και κατά τη διάρκεια της μέρας κάνει πολύ ζέστη. Ακόμα και οκτώ άτομα αναγκάζονται να κοιμηθούν σε μία σκηνή και βλέπουμε φίδια κάθε μέρα. Δεν μπορούν όλοι να φάνε το στρατιωτικό φαγητό. Αλλά δεν έχουμε υποδομές για να μαγειρέψουμε για μας. Μόνο με φωτιά, αλλά η αστυνομία μας λέει συνέχεια ότι δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό. Μερικές φορές λαμβάνουν χώρα μικρές αψιμαχίες μεταξύ μερικών ανθρώπων στο camp, η αστυνομία θέλει να τους προσαγάγει και οι άνθρωποι φοβούνται ότι θα τους απελάσουν στην Τουρκία. Αλλά συνολικά σταματάμε την αστυνομία από το να πάρει ανθρώπους στο αστυνομικό τμήμα και μετά λύνουμε το πρόβλημα μεταξύ μας. Νομίζω ότι η κατάστασή μας χειροτερεύει μέρα με τη μέρα. Το καλύτερο πράγμα σ’ αυτό το μέρος είναι η θέα. Είναι πολύ γραφική (γέλια).

Ποια είναι η γνώμη σου για το πώς συμπεριφέρεται στους πρόσφυγες η Ευρωπαϊκή Ένωση;

Για μένα η συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας είναι ένα έγκλημα. Μας τιμωρούν. Αλλά ποιο είναι το έγκλημά μας; Δεν ξέρουμε. Η Ευρώπη θέλει να σταματήσει τους μετανάστες και τώρα έχουμε κολλήσει εδώ, είμαστε απογοητευμένοι και λυπημένοι. Μερικοί άνθρωποι σκέφτονται όντως να επιστρέψουν στην Τουρκία. Μερικές φορές νιώθουμε σαν φυλακισμένοι, δεν έχουμε καμία ελπίδα πλέον. Δεν έχουμε καμία πληροφορία για το τι θα γίνει με μας. Νιώθουμε πως η Ε.Ε. στέλνει ένα μυστικό μήνυμα σε μας: Πηγαίνετε πίσω στη χώρα σας και πεθάνετε εκεί. Αλλά οι άνθρωποι από την Ελλάδα και άλλες χώρες επίσης είναι πολύ καλοί και ευγενικοί μαζί μας. Είμαστε πολύ ευγνώμονες γι’ αυτό. Δεν συμπεριφέρονται το ίδιο με την κυβέρνηση.

Πώς αντιμετωπίζετε αυτή την κατάσταση;

Για την ακρίβεια εδώ και τρεις βδομάδες δεν μπορούμε να κάνουμε πλάνα πλέον. Επειδή δεν ξέρουμε τι επιλογές έχουμε. Μας λένε ότι τα σύνορα θα μείνουν κλειστά και δεν θα ξανανοίξουν. Εμείς απλά έχουμε την επιλογή της μετακίνησης, τους διακινητές ή να επιστρέψουμε πίσω. Δεν μπορούμε να βρούμε την υπηρεσία ασύλου μέσω Skype. Κανείς απ’ αυτούς που ξέρω δεν έχει επικοινωνήσει με το γραφείο. Προσπαθούμε να είμαστε υπομονετικοί. Όμως το να παίρνουμε αποφάσεις είναι πολύ δύσκολο αυτή τη στιγμή. Πρέπει να βρω ένα ασφαλές μέρος για τον ανιψιό μου. Δεν με ενδιαφέρει ο εαυτός μου, αλλά εκείνος έχει δικαίωμα σε ένα ασφαλές μέλλον. Παλεύουμε για τα δικαιώματά μας και θα συνεχίσουμε να παλεύουμε μέχρι να βρούμε ένα ασφαλές μέρος. Και μόνο εκεί θα ησυχάσουμε.

πηγή: moving-europe

 

Σχετικά άρθρα

Ποιοι δικαιούνται το επίδομα αλληλεγγύης των 360 ευρώ που χορηγεί ο Ο.Γ.Α.

Super User

3ο Πανελλήνιο Συνέδριο Πολιτικής Προστασίας “SafeEvros 2016”

Super User

Κοινή ανακοίνωση των επιμελητηρίων της Π.Α.Μ.-Θ.

Super User

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Δείτε περισσότερα

Πολιτική απορρήτου και cookies