“Η μεγάλη χίμαιρα” – Μ. Καραγάτσης, εκδόσεις «Εστία», σελίδες 322
Ένα από τα καλύτερα έργα του Μ. Καραγάτση (κατά κόσμον Μιχάλη Ροδόπουλου). Ένα βιβλίο που κλείνει μέσα του την Ελλάδα, τα νησιά, την παράδοση, το χρώμα και το φως αυτής της θεοτόκου κι ανθρωποκτόνου γης.
Τα πρόσωπα, που θα μπορούσαν να είναι οι ήρωες μιας αρχαίας τραγωδίας, έχουν στο κέντρο τους τη Μαρίνα, μια Γαλλίδα που ακολουθεί τον άντρα της κι εγκαθίσταται στη Σύρο. Εκεί όπου βασιλεύει ο αποδοκιμαστικός ίσκιος της πεθεράς-καπετάνισσας, το βάρος των παραδόσεων και η σύγκρουση του παλιού με το νέο, των αναζητήσεων με την ανία. Η θάλασσα είναι ο καμβάς πάνω στον οποίο κεντάει αυτό το βαθύ έργο ο Μ. Καραγάτσης. Άλλοτε ήρεμη κι ανιαρή σαν τη ζωή της Μαρίνας κι όσων μένουν πίσω να περιμένουν κι άλλοτε φουρτουνιασμένη σαν την ψυχή της. Πάντα παρούσα, έστω κι αθέατη. Κάθε περιστατικό και κάθε ψυχική αναταραχή της ηρωίδας έχει περίεργες συνέπειες στη ζωή όλων. Τα μαύρα σύννεφα της βαριάς μοίρας πυκνώνουν κι η επερχόμενη καταστροφή μπάζει τα πρόσωπα του έργου στον κύκλο του έρωτα και του θανάτου. Σταδιακά το ελληνικό φως μετατρέπεται σε ζόφο που καταπίνει την τραγική Μαρίνα, έτσι καθώς όλα γύρω “σωριάζονται σε ωραία ερείπια”…
